Τα όργανα αναπαραγωγής της γυναίκας είναι πολύπλοκα και για πολλούς καλύπτονται με κάποιο μυστήριο, ίσως γιατί, τοποθετημένα καθώς είναι στο εσωτερικό του σώματος, φαίνονται λιγότερο. Το σύνολο των γυναικείων εξωτερικών σεξουαλικών οργάνων, η είσοδος του κόλπου και οι γύρω περιοχές, ονομάζονται αιδοίο. Αυτή η εξαιρετικά ευαίσθητη και ερωτογενής ζώνη περιλαμβάνει το εφήβαιο, που βρίσκεται μπροστά, το περίνεο, πίσω, και δεξιά και αριστερά τα μεγάλα και τα μικρά χείλη. Αλλά τα γεννητικά όργανα της γυναίκας δεν είναι μόνο αυτά. Οι μαστοί, ο πρόδρομος και η ουρήθρα αποτελούν αναπόσπαστα τμήματα αυτού του συστήματος.
Μαστοί
Οι μαστοί είναι σύμβολο θηλυκότητας και βάζουν τη σφραγίδα τους στην εικόνα του σώματος. Αν και ο κύριος προορισμός τους είναι ο θηλασμός, έχουν αναδειχθεί σε πηγή ερωτισμού και γοητείας, σε καθοριστικό παράγοντα των τάσεων της μόδας και σε μέτρο ομορφιάς. Οι μαστοί ή μαστικοί αδένες είναι τροποποιημένοι ιδρωτοποιοί αδένες και το μέγεθος, το σχήμα και η εμφάνισή τους αλλάζουν όχι μόνο από γυναίκα σε γυναίκα αλλά και στα διαφορετικά στάδια της ζωής κάθε γυναίκας, όπως, για παράδειγμα, οι περίοδοι της εμμηνορρυσίας, της εγκυμοσύνης και του θηλασμού. Πολύ συχνά ο ένας μαστός είναι μεγαλύτερος από τον άλλο. Στο μέσο του μαστού υπάρχει ένα «δαχτυλίδι», η θηλαία άλως, στο κέντρο της οποίας βρίσκεται η θηλή (ρόγα). Οι αποχρώσεις της θηλής και της θηλαίας άλω ποικίλλουν από ανοιχτό ροζ έως πολύ σκούρο καφέ.

Το αιδοίο

Οπως πολλά άλλα σημεία του σώματος, το αιδοίο διαφοροποιείται από γυναίκα σε γυναίκα ως προς την εμφάνιση και το βαθμό ευαισθησίας του. Οι εξωτερικές διαφορές αφορούν στα μεγάλα και στα μικρά χείλη. Τα εξωτερικά και ορατά όργανα της γυναίκας ονομάζονται, με μία λέξη, αιδοίο. Είναι μια περιοχή εξαιρετικά ερωτογενής και υπερευαίσθητη στο άγγιγμα, που προστατεύει το άνοιγμα του κόλπου και το στόμιο της ουρήθρας. Ο λιπώδης ιστός και το δέρμα στην μπροστινή πλευρά του αιδοίου λέγεται εφήβαιο ή όρος της Αφροδίτης. Καλύπτει το σημείο σύνδεσης των πυελικών οστών (ηβική σύμφυση). Στα κορίτσια που βρίσκονται στην ήβη και στις γυναίκες, στο όρος της Αφροδίτης αναπτύσσεται τριχοφυΐα σε σχήμα τριγώνου. Τα πιο ορατά σημεία του αιδοίου, τα μεγάλα χείλη, εκτείνονται από τον πρωκτό έως το εφήβαιο. Είναι δύο πτυχές δέρματος που προστατεύουν τα μικρά χείλη, τον κόλπο και την κλειτορίδα. Αποτελούνται από λιπώδεις και ινώδεις ιστούς και φέρουν θυλάκους τριχών, καθώς και σμηγματογόνους και εξωκρινείς αδένες. Οι τελευταίοι προσδίδουν στον ιδρώτα μια ιδιαίτερη οσμή, η οποία αφυπνίζει σεξουαλικά τους περισσότερους άνδρες. Ορισμένοι παρομοιάζουν τα μεγάλα χείλη -το αριστερό είναι λίγο μεγαλύτερο από το δεξί- με το ανδρικό όσχεο. Τα μικρά χείλη είναι πτυχές δέρματος που βρίσκονται κάτω από τα μεγάλα χείλη. Μολονότι δεν έχουν λίπος ούτε θυλάκους τριχών, είναι γεμάτα σμηγματογόνους αδένες που λιπαίνουν την επιδερμίδα εκκρίνοντας σμήγμα. Οι εκκρίσεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες του κόλπου και των ιδρωτοποιών αδένων, δημιουργούν μιαν αδιάβροχη προστατευτική ασπίδα στα ούρα, τα βακτηρίδια και το αίμα της περιόδου. Τα μικρά χείλη -όπως τα μεγάλα- ποικίλλουν σε μέγεθος και σχήμα και το ένα είναι συνήθως μεγαλύτερο από το άλλο. Καλύπτονται κατά κανόνα από τα μεγάλα χείλη και, όταν η γυναίκα διεγερθεί σεξουαλικά, διογκώνονται, αλλάζουν χρώμα και χοντραίνουν, αυξάνοντας κάποτε ακόμα και δύο με τρεις φορές το φυσικό μέγεθός τους.

Η κλειτορίδα

Η κλειτορίδα είναι το πιο ευαίσθητο όργανο του αιδοίου, θεωρείται το «πέος» της γυναίκας, γιατί είναι μια μικρογραφία του συγκεκριμένου ανδρικού μέλους. Ωστόσο, από άποψη ανατομίας και φυσιολογίας είναι μοναδική, καθώς δεν υπάρχει κανένα αντίστοιχο όργανο στο ανδρικό σώμα που να δρα αποκλειστικά ως υποδοχέας και μεταδότης των σεξουαλικών ερεθισμάτων, προκαλώντας ή και αυξάνοντας την ερωτική διέγερση. Το μήκος της κλειτορίδας είναι δύο με τρία εκατοστά. Η κορυφή της καλύπτεται από μια ευαίσθητη μεμβράνη πλούσια σε νευρικές απολήξεις. Κατά τη σεξουαλική πράξη, η κλειτορίδα διπλασιάζεται και προκαλείται η στύση της, όπως ακριβώς συμβαίνει με το πέος. Το μέγεθος όλης της κλειτορίδας -του στελέχους και της βαλάνου συμπεριλαμβανομένων- εξαρτάται από τη λήψη ή όχι ορμονών στην περίοδο της εφηβείας.

Ο υμένας

Στην παιδική ηλικία, την είσοδο στον κόλπο καλύπτει μια λεπτή και ευλύγιστη μεμβράνη, ο υμένας, που έχει κατά κανόνα οπές, επιτρέποντας έτσι στο αίμα της έμμηνου ρύσης να περνά. (Υμήν ή Υμέναιος ήταν στην αρχαιότητα ο θεός των γαμήλιων τελετών.) Το πάχος του ποικίλλει από γυναίκα σε γυναίκα. Στις σπάνιες περιπτώσεις που είναι σκληρός και άκαμπτος, προκαλεί δυσκολίες στην ερωτική πράξη. Ακόμη και τότε όμως μπορεί να κοπεί με μια απλή χειρουργική επέμβαση και τοπική αναισθησία. Συνήθως όμως, ο υμένας διαρρηγνύεται από τις δραστηριότητες της παιδικής ηλικίας, όπως η γυμναστική, ο χορός, η ποδηλασία, η ιππασία και άλλα σπορ ή ακόμα και από τη χρήση ταμπόν. Ακόμη και όταν έχει παραμείνει άθικτος, σπάνια η πρώτη διείσδυση είναι τόσο οδυνηρή όσο την παρουσιάζουν τα διάφορα αναγνώσματα.

Ο κόλπος

Ο κόλπος είναι ένας μεμβρανώδης και μυώδης σωλήνας με μήκος οκτώ περίπου εκατοστών. Το μέγεθός του ποικίλλει, αλλά διαθέτει μιαν εξαιρετική ικανότητα για διαστολή, ώστε να μπορεί να προσαρμόζεται απόλυτα σε πέη όλων των διαστάσεων. Αν η διείσδυση γίνει προτού ολοκληρωθεί η ανάπτυξη του μήκους και της διαμέτρου του κόλπου, η γυναίκα μπορεί να δυσφορήσει με ένα πέος σε στύση, προπαντός αν είναι μεγάλο. Ωστόσο, ο κόλπος δεν αργεί να φαρδύνει, έτσι ώστε το πέος, όποιες και αν είναι οι διαστάσεις του, ύστερα από μερικές παλινδρομικές κινήσεις να μπορεί να εισχωρεί με ευκολία. Οσο ανεβαίνει το θερμόμετρο της σεξουαλικής διέγερσης, ο κόλπος μακραίνει και μεγαλώνει η διάμετρός του. Η ελλειπτική διαστολή του όμως μειώνει κάπως την ένταση του σεξουαλικού ερεθισμού του πέους και ελαττώνει την κολπική ηδονή της γυναίκας, δημιουργώντας μάλιστα σε πολλές γυναίκες την εντύπωση ότι ένα πέος σε στύση, ανεξάρτητα από το μέγεθός του, είναι «χαμένο στον κόλπο».

Το εσωτερικό του κόλπου

Για να προσαρμοστεί πάνω στην προεξοχή του τραχήλου, ο κόλπος σχηματίζει γύρω του τέσσερις θόλους: τον πρόσθιο, τον οπίσθιο, το δεξιό και τον αριστερό. Ο τράχηλος εισχωρεί μέσα στον κόλπο πάνω από το πρόσθιο τοίχωμα, που είναι έτσι πιο κοντό από το οπίσθιο, ενώ ο οπίσθιος θόλος είναι πιο βαθύς από τον πρόσθιο. Η διάταξη αυτή διευκολύνει, στη διάρκεια της συνουσίας, τη διέλευση του σπέρματος στον τράχηλο. Πράγματι, όταν μια γυναίκα είναι ξαπλωμένη ανάσκελα, το τραχηλικό στόμιο όχι μόνο είναι άμεσα εκτεθειμένο στο σπέρμα, αλλά κολυμπά σε αυτό, κάθε φορά που με την εκσπερμάτωση δημιουργείται μια λίμνη στον οπίσθιο θόλο. Αλλωστε, κατά την ερωτική πράξη ο οπίσθιος θόλος είναι που δέχεται την ορμή των παλινδρομικών κινήσεων του πέους, προστατεύοντας έτσι τον τράχηλο από ενδεχόμενη κάκωση. Τα εσωτερικά τοιχώματα του κόλπου είναι παχιά και δημιουργούν πτυχές, τις κολεϊκές ρυτίδες, που είτε εκτείνονται κατά μήκος είτε είναι οριζόντιες. Τα κύτταρά τους περιέχουν γλυκογόνο, ένα είδος αμύλου. Με τη ζύμωση, τα βακτηρίδια που είναι εγκατεστημένα στον κόλπο παράγουν γαλακτικό οξύ. Αυτό ρυθμίζει πόσο όξινα πρέπει να είναι τα υγρά στην περιοχή. Το όξινο περιβάλλον είναι απαραίτητο για την υγεία του κόλπου και εμποδίζει την ανάπτυξη βακτηριδίων. Οποιαδήποτε παρεμβολή στη λεπτή αυτή οικολογική ισορροπία, όπως, για παράδειγμα, οι κολπικές πλύσεις, μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό, φλεγμονή, απέκκριση ή αλλεργικές αντιδράσεις. Τα εσωτερικά τοιχώματα του κόλπου δεν περιέχουν αδένες, παρ’ όλο που ο ίδιος ο κόλπος υγραίνεται, όταν η γυναίκα διεγείρεται σεξουαλικά. Κάτω από φυσιολογικές συνθήκες τα κύτταρα που αποβάλλονται από τα εσωτερικά τοιχώματα του κόλπου, μαζί με τη βλέννα που εκκρίνεται από τον τράχηλο, καθώς και τα σταγονίδια που προέρχονται από τον κόλπο, αποτελούν τα κολπικά υγρά, που είναι άχρωμα και άοσμα. Κατά μήκος του κόλπου υπάρχει ένας υποβλεννογονιακός ιστός, γεμάτος αιμοφόρα αγγεία. Με τη δράση του ανοίγει ή κλείνει το εσωτερικό του κόλπου. Μέσα στο επάνω τμήμα του κόλπου, ακριβώς πίσω από το ηβικό οστό, λέγεται ότι υπάρχει μια περιοχή από σηραγγώδη ιστό που, όταν ερεθιστεί, προκαλεί ένα διαφορετικό είδος οργασμού. Η ζώνη αυτή είναι γνωστή ως «σημείο G».

Ο πρόδρομος και η ουρήθρα

Οι μεγαλύτεροι προδρομικοί αδένες, οι βαρθολίνιοι, βρίσκονται πίσω και προς το πλάι του κόλπου και παράγουν κατά την ερωτική διέγερση μικρή ποσότητα βλέννας. Οι πόροι τους καταλήγουν στο τρίγωνο που σχηματίζουν τα μεγάλα χείλη του αιδοίου και ο δακτύλιος του υμένα, μεταφέροντας βλέννα για να λιπαίνει το στόμιο του κόλπου και τα εσωτερικά τμήματα του αιδοίου. Η ουρήθρα είναι εγκατεστημένη χαμηλά, στο πρόσθιο τοίχωμα του κόλπου, που, αν μωλωπισθεί, προκαλείται φλεγμονή στην ουρήθρα και μόλυνση στην ουροδόχο κύστη (κυστίτις). Το κέντρο του οπίσθιου τοιχώματος του κόλπου επικοινωνεί με το ορθόν έντερο. Οι μύες που αποτελούν το πυελικό έδαφος, οι ανελκτήρες μύες, μαζί με τα πλάγια κολπικά τοιχώματα στηρίζουν όλη τη δομή του κόλπου.

health.in.gr

Ειδήσεις Σήμερα: