Ο τοκετός, ως φυσιολογική λειτουργία, ξεκινά στις περισσότερες γυναίκες φυσιολογικά. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις η παρέμβαση του γιατρού είναι απαραίτητη, είτε για να τον αρχίσει είτε για να τον ολοκληρώσει. Τα τελευταία χρόνια η επιστήμη προσφέρει τη δυνατότητα στο μαιευτήρα να καταφύγει σε πολλές μεθόδους, προκειμένου η μέλλουσα μητέρα να έχει «καλή λευτεριά». Καμία, όμως, από αυτές τις τεχνικές δεν πρέπει να χρησιμοποιείται, αν δεν συντρέχουν σοβαροί ιατρικοί λόγοι.

Πρόκληση τοκετού

Πρόκειται, συνήθως, για προγραμματισμένο ξεκίνημα του τοκετού, το οποίο γίνεται δύο με τρεις εβδομάδες πριν από την προκαθορισμένη ημερομηνία, όταν το έμβρυο είναι πια ώριμο και η ανάπτυξή του έχει ολοκληρωθεί ή όταν ο τοκετός δεν αρχίζει νωρίτερα. Η πρόκληση του τοκετού επιτυγχάνεται με τη βοήθεια ουσιών ή με το σπάσιμο του θυλακίου. Έτσι, επιταχύνεται η διαστολή και επομένως η διαδικασία της γέννας. Ο μαιευτήρας αποφασίζει ότι η μέλλουσα μητέρα πρέπει να γεννήσει πριν από «τις μέρες» της, μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις και εφόσον κρίνει ότι υπάρχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις, ώστε ο τοκετός να εξελιχτεί φυσιολογικά και να μη χρειαστεί καισαρική τομή. Ο γιατρός σας μπορεί να κρίνει ότι πρέπει να γίνετε μητέρα λίγο νωρίτερα, αν είστε υπερτασική, διαβητική, πάνω από σαράντα ετών και αυτή είναι η πρώτη σας γέννα ή αν το παιδί μεγαλώνει πολύ. Δεν θα σας αφήσει, επίσης, να ξεπεράσετε «τις μέρες σας», αν διαπιστώσει, κάνοντας υπέρηχο με εξέταση Ντόπλερ, ότι ο πλακούντας, ο οποίος έχει συνήθως «ημερομηνία λήξεως» σε σαράντα εβδομάδες, γεράσει νωρίτερα και δεν τροφοδοτεί επαρκώς με αίμα το μωρό.

Περινεοτομή (επισιοτομή)

Είναι η τομή, που γίνεται με τοπική νάρκωση -εκτός και αν έχει προηγηθεί επισκληρίδιος- στην περιοχή του περινέου, μόλις ξεπροβάλλει το κεφαλάκι του μωρού, για να διευρυνθεί το άνοιγμα του κόλπου και να διευκολυνθεί η έξοδος του παιδιού. Η τομή ράβεται προσεκτικά και απορροφάται μέσα σε λίγες ημέρες. Αν ο τοκετός σας εξελίσσεται φυσιολογικά και έχετε τη δυνατότητα να κινείστε και να γεννήσετε σε μια στάση που σας βολεύει, χαλαρώνοντας τους μυς του κόλπου και του εδάφους της πυέλου, τότε μπορείτε να την αποφύγετε. Η περινεοτομή, για να μην προκαλέσει προβλήματα, πρέπει να γίνεται μόνο όταν έχει διαταθεί το περίνεο. Είναι, όμως, αναγκαία, αν κατά τον τοκετό χρησιμοποιηθεί εμβρυουλκός ή βεντούζα. Επιβάλλεται, επίσης, όταν το κεφαλάκι του μωρού είναι μεγάλο, όταν το παιδί εμφανίζει δυσφορία ή κατεβαίνει με οπίσθια ινιακή προβολή, με αποτέλεσμα το πιγούνι του να πιέζεται πάνω στο στήθος του. Έτσι, δεν μπορεί να λυγίσει το λαιμό του και το κεφαλάκι του μπλοκάρεται στην καμπύλη του γεννητικού σωλήνα.

Ο εμβρυουλκός

Είναι δύο μεταλλικά αντικείμενα που χρησιμοποιούνται στη μαιευτική πάνω από εκατό χρόνια. Είναι ακριβώς τα ίδια με εκείνα που είχαν και τον περασμένο αιώνα, γιατί δεν χρειάστηκε καθόλου να τα «αγγίξει» η τεχνολογία, αφού το κεφαλάκι του παιδιού και η πύελος της γυναίκας δεν έχουν αλλάξει από τότε στο παραμικρό. Οι δύο αυτές πλατιές «κουτάλες», οι οποίες προσαρμόζονται στο κεφαλάκι του μωρού, είναι σχεδιασμένες έτσι ώστε να μην το βλάπτουν. Ο μαιευτήρας καταφεύγει σε αυτές, όταν το παίδι παρουσιάζει συμπτώματα ασφυξίας, όταν η μήτρα δεν συσπάται αποτελεσματικά ή όταν το βρέφος έχει ανώμαλη προβολή. Στην περίπτωση αυτή, με ορισμένες κινήσεις ξεμπλοκάρει ο γιατρός το κεφαλάκι του μωρού, ώστε να γεννηθεί στη σωστή θέση. Τα κόκκινα σημάδια που θα υπάρχουν, ίσως, στο κεφάλι του νεογέννητου προκαλούνται από τον εμβρυουλκό και εξαφανίζονται πολύ σύντομα. Συνήθως, όταν χρησιμοποιείται εμβρυουλκός, γίνεται πρώτα περινεοτομή.

Η βεντούζα

Είναι μια μέθοδος που χρησιμοποιείται για τους ίδιους λόγους, για τους οποίους ο μαιευτήρας καταφεύγει στον εμβρυουλκό. Είναι ένα μεταλλικό όργανο, που μοιάζει με ρηχό κύπελλο και συνδέεται με μια αντλία. Το «κύπελλο» προσαρμόζεται στο κεφαλάκι του μωρού και, με την αντλία, το παιδί «ρουφιέται» έξω από το γεννητικό σωλήνα. Το φούσκωμα που δημιουργείται στο κεφάλι του βρέφους από το τράβηγμα είναι φυσιολογικό και εξαφανίζεται σε λίγες ημέρες.

health.in.gr

Ειδήσεις Σήμερα: