Πυρετός της lassa

Ο
πυρετός της Lassa πηρε το όνομά του από την ομώνυμη πόλη της Νιγηρίας. Ενδημεί
στη δυτική Αφρική, αλλά έχουν αναγνωριστεί και επιδημίες στο Κογκό, στη Νιγηρία
και στη Σιέρα Λεόνε. Μεταδίδεται με τα εκκρίματα του τρωκτικού Mastomys, αλλά
και από άνθρωπο σε άνθρωπο. Πολλές λοιμώξεις είναι αφανείς. Όταν όμως εκδηλωθεί
η νόσος, έχει θνητότητα 15-25%. Έπειτα από μια ύπουλη έναρξη, εμφανίζεται δυσανάλογα
μεγάλη εξάντληση, οπισθοστερνικός πόνος, φαρυγγίτιδα και πρωτεϊνουρία, αλλά
και μια ποικιλία από άλλα κλινικά συμπτώματα και ευρήματα. Σε μερικούς αρρώστους
παρατηρείται εν συνέχεια επιδείνωση με υπόταση, ολιγουρία, διάφορες σοβαρές
αιμορραγικές εκδηλώσεις, οίδημα του προσώπου, ασκίτης, πλευριτική συλλογή και
πνευμονικό οίδημα. Πολλά από αυτά τα συμπτώματα οφείλονται σε διάχυτη αύξηση
της διαβατότητας των τριχοειδών, που μαζί και με την ολιγαιμία οδηγούν στην
καταπληξία και στο θάνατο. Όσοι δεν παρουσιάσουν τη βαριά αυτή εξέλιξη της νόσου
μπορεί να υποστούν κώφωση, περικαρδίτιδα, αμφιβληστροειδίτιδα, ορχίτιδα ή αλωπεκία

Για τη θεραπεία του πυρετού της Lassa έχει δοκιμαστεί η ριμπαβιρίνη σε ενδοφλέβια
δόση εφόδου 1g. Ακολουθεί 1g ανά εξάωρο επί τέσσερις ημέρες και έπειτα 0.5mg
ανά οκτάωρο για άλλες έξι ημέρες. Με αυτό το σχήμα η θνητότητα μειώθηκε στο
5%. Η χορήγηση στους ασθενείς πλάσματος από άτομα που αναρρώνουν δεν βοηθά.
Στα προληπτικά μέτρα περιλαμβάνεται και η τήρηση αυστηρών μέτρων απομόνωσης
των ασθενών.

health.in.gr