Το Ατύχημα

Ένα ταξί στην Αυστρία ξεφεύγει από την πορεία του και πέφτει σε γκρεμό. Οι δύο εραστές που μεταφέρει είναι νεκροί. Ο οδηγός επιβιώνει, αλλά δεν καταφέρνει να εξηγήσει γιατί έχασε τον έλεγχο του οχήματος. Ισχυρίζεται πως δεν θυμάται παρά μονάχα το γεγονός ότι οι δύο επιβάτες «προσπαθούσαν… να φιληθούν».

Η παράδοξη κατάθεσή του στοιχειώνει τις Αρχές, αλλά και τις μυστικές υπηρεσίες δύο βαλκανικών χωρών που, αιφνιδίως, εκδηλώνουν ενδιαφέρον για την υπόθεση. Έρευνες, ανακρίσεις και καταθέσεις δεν οδηγούν πουθενά. Ώσπου ένας ερευνητής αποφασίζει να αναπαραστήσει τις τελευταίες σαράντα εβδομάδες του ζευγαριού. Οι πρώτες υποψίες περί δολοφονίας συναντούν το ερώτημα «υπάρχει ο έρωτας;» ή πρόκειται απλώς για επινόηση; Και αν υπάρχει, μπορεί εντέλει κάποιος να τον αφηγηθεί;

Το «Ατύχημα» είναι μια ερωτική ή μια αριστοτεχνική αστυνομική ιστορία; Ο Ισμαήλ Κανταρέ, πάντως, φαίνεται σίγουρος για το εξής: «Καμία σχέση πάθους δεν επιβιώνει χωρίς το φόβο της απώλειας».

Η μετάφραση στα ελληνικά έγινε από τον Τηλέμαχο Κώτσια (από τα αλβανικά).

Διαβάστε σύντομο απόσπαμα από το βιβλίο κάνοντας κλικ εδώ

Παρουσίαση του συγγραφέα

Ο Ισμαήλ Κανταρέ, από τους σημαντικότερους, σύγχρονους, διεθνώς αναγνωρισμένους Αλβανούς συγγραφείς, γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1936 στο Αργυρόκαστρο της Αλβανίας. Σπούδασε στο Τμήμα Ιστορικών και Φιλολογικών Σπουδών του Πανεπιστημίου των Τιράνων και, στη συνέχεια, στο Ινστιτούτο Γκόρκι της Μόσχας.
Το 1960 η Αλβανία διακόπτει τις σχέσεις της με τη Σοβιετική Ένωση και ο συγγραφέας φεύγει από τη Μόσχα και επιστρέφει στην πατρίδα του.
Στα αλβανικά γράμματα συστήνεται αρχικά ως ποιητής, ενώ το 1963 εκδίδει το πρώτο του μυθιστόρημα «Ο στρατηγός της νεκρής στρατιάς», με το οποίο καθιερώνεται ως ένας από τους σημαντικότερους λογοτέχνες της γενιάς του.
Το 1990, λίγο πριν από την πτώση του καθεστώτος στην Αλβανία, ο Κανταρέ διέφυγε στη Γαλλία, όπου ζήτησε πολιτικό άσυλο.
Την τελευταία δεκαετία, ο συγγραφέας μοιράζει πλέον το χρόνο του μεταξύ Γαλλίας και Αλβανίας.
Τα έργα του Ισμαήλ Κανταρέ έχουν εκδοθεί σε περισσότερες από σαράντα χώρες ανά τον κόσμο, ενώ ο ίδιος θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους πεζογράφους της εποχής μας.
Το 2005, τιμήθηκε με το πρώτο Διεθνές Βραβείο Μαν Μπούκερ (Man Booker International Prize) και ήταν επίσης υποψήφιος για το Νόμπελ Λογοτεχνίας.