Selection

Ο Rabih Abou-Khalil γεννήθηκε στη Βηρυτό, στο κοσμοπολίτικο περιβάλλον της οποίας μεγάλωσε κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1960 και του 1970. Από μικρή ηλικία έμαθε να παίζει το έγχορδο ούτι, το βασικό όργανο σύνθεσης για τη μουσική του αραβικού κόσμου και δημοφιλές όσο η κιθάρα και το πιάνο στη μουσική της Δύσης.
Το 1978 ο εμφύλιος πόλεμος του Λιβάνου τον ανάγκασε να εγκαταλείψει την πατρίδα του δίνοντάς του παράλληλα την ευκαιρία να σπουδάσει κλασικό φλάουτο στη μουσική ακαδημία του Μονάχου. Η σπουδή της ευρωπαϊκής κλασικής παράδοσης του εξασφάλισε τα εφόδια για να εκτιμήσει και από θεωρητική άποψη την παραδοσιακή αραβική μουσική, αλλά και για να διαμορφώσει μια πολυεπίπεδη καλλιτεχνική προσωπικότητα, μια προσωπική μουσική διάλεκτο πέρα από συμβάσεις και κατηγοριοποιήσεις.
Τα δώδεκα κομμάτια που απαρτίζουν το «Selection» μας επιτρέπουν να θυμηθούμε ξανά μια σειρά από ήδη κλασικά άλμπουμ.
Το «Arabian Waltz» του 1996 (εκπροσωπείται από την ομώνυμη σύνθεση που ταυτόχρονα αποτελεί και εισαγωγή της ανθολογίας), το «Blue Camel» του 1992 («Blue Camel») και το «The Sultan’s Picnic» του 1994 («The Happy Sheik») υπήρξαν ορόσημα της σύμπραξης της δυτικής έντεχνης έκφρασης με την αραβική μουσική παράδοση, ελκυστικές όψεις μιας αισθητικής πρότασης που ευδοκιμεί στις δημιουργικές αναμετρήσεις και όχι στον εξωτισμό, διατηρώντας τους πνευματικούς της δεσμούς με την πρωτογενή αραβική μουσική τέχνη, αλλά και προσεγγίζοντας νέες φόρμες και προοπτικές της σύγχρονης μουσικής της Ανατολής.
Τις διαδρομές αυτές ήρθε να συνεχίσει το «Yara» του 1998 (εκπροσωπείται με το «Requiem»). Συνελήφθη ως σάουντρακ του ομώνυμου φιλμ, μιας γερμανο-τουρκικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία Yilmaz Arslan. Στο άλμπουμ εκείνο η πρόκληση του συγκερασμού των διαφορετικών πολιτιστικών υποβάθρων εξελίχθηκε σε μια συλλογική εξερευνητική αποστολή καινοφανών ηχητικών περιοχών, σε ένα διανοητικό και ταυτόχρονα συναισθηματικό προσδιορισμό ταυτότητας, με αποτέλεσμα την κατάκτηση μιας αμοιβαίας, διαισθητικής κατανόησης μεταξύ των συντελεστών μουσικών.
Το «The Cactus Of Knowledge» του 2001 (στο «Selection» περιλαμβάνεται η σύνθεση «The Lewinsky March») παρουσίασε ένα συγκερασμό ρευστών ρυθμών, καθηλωτικών μεταπτώσεων δυναμικού και αβίαστης ανάπτυξης μελωδιών διαποτισμένων με τα αρώματα της Ανατολής, κεντημένο πάνω σε έναν πολύχρωμο καμβά αραβικών παραδόσεων, αφροαμερικανικών ιδιωμάτων και κανόνων της ευρωπαϊκής κλασικής μουσικής. Σε σχέση με την ήπια αισθητική και τον ενδοσκοπικό χαρακτήρα του «Yara», το «The Cactus Of Knowledge» αποτέλεσε μια εκτόνωση, μια ταραγμένη κοινωνία συναισθημάτων και τολμηρών καλλιτεχνικών οραματισμών.
Το «Il Sospiro» του 2002 (το ρεπερτόριό του περιλαμβάνει το «Serenade To A Mule») ήταν το πρώτο άλμπουμ της καριέρας του Abou-Khalil, στο οποίο έπαιξε σόλο ούτι χωρίς καμιά συνοδεία. Επρόκειτο για ένα «μουσικό ημερολόγιο», στις «σελίδες» του οποίου συγκεντρώθηκαν νέες μουσικές ιδέες, οραματισμοί και δημιουργίες του Abou-Khalil που άλλοτε νοσταλγούν την αραβική παράδοση, άλλοτε στρέφονται με ζέση στην εκρηκτική ερμηνεία, άλλοτε φλερτάρουν τον ευρωπαϊκό ελιτισμό και άλλοτε σηκώνουν ψηλά τη σημαία της σύγχρονης jazz.
Στο «Morton’s Foot» του 2003 επιχειρήθηκε ένας γοητευτικός συνδυασμός αφηγηματικής μουσικής τέχνης της Μέσης Ανατολής και αμερικανικού swing. Για την ανθολογία έχει επιλεγεί η σύνθεση «Lobotomic Mi Baba La» με φωνητικά του Gavino Murgia, η λαρυγγική τεχνική του οποίου θυμίζει τους βοκαλίστες της Tuva.
Το ρεπερτόριο του «Selection» συμπληρώνουν επιλογές από τα άλμπουμ «Songs For Sad Women» του 2007 («Best If You Dressed Less»: ένα υπνωτικό χαρμάνι αραβικών μελωδιών, jazz αναφορών και φινετσάτων ρυθμών), «em portugues» του 2007 («Adolescencia Perdida» με πορτογαλικά φωνητικά από τον Ricardo Ribeiro) και «Journey To The Center Of An Egg» του 2005 («Shrewed Woman», μια συνεργασία με το Γερμανό πιανίστα Joachim Kuhn με γόνιμο αυτοσχεδιασμό, περίτεχνες πολυφωνικές φράσεις και λειτουργικές ρυθμικές υπογραμμίσεις).
Ο Rabih Abou-Khalil στο MySpace: http://www.myspace.com/rabihaboukhalil