Οι «πολύ προσωπικές εξομολογήσεις» προέρχονται από δυο χαρακτήρες μοναχικούς, με ψυχολογικά τραύματα και ταμπουρωμένες ευαισθησίες. Η ταινία πήρε μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα της Μπερλινάλε 2004
Ψυχολογικό ντιβερτιμέντο, γαλλικής παραγωγής 2003
Σκηνοθεσία: Πατρίς Λεκόντ
Σενάριο: Ζερόμ Τονέρ, Πατρίς Λεκόντ
Φωτογραφία: Εντουάρντο Σέρα
Μουσική: Πασκάλ Εστέβ Ντεκόρ, Ιβάν Μοσιόν
Παίζουν: Σαντρίν Μπονέρ, Φαμπρίς Λουκινί, Μισέλ Ντισοσουά, Αν Μπροσέ, Ζιλμπέρ Μελκί, Ελέν Σιρζέρ

Χτυπώντας σε λάθος πόρτα, η Άννα παρουσιάζεται σ’ αυτόν που νομίζει ότι είναι ψυχίατρος και αρχίζει να του εξομολογείται τα συζυγικά της βάσανα.
Μόνο που αυτός που της ανοίγει δεν είναι ο δρ. Μονιέ, αλλά ο φοροτεχνικός Γουιλιάμ, ο οποίος, αποσβολωμένος και έπειτα συνεπαρμένος από τα δάκρια της νεαρής γυναίκας, δεν ομολογεί την πραγματική ταυτότητά του.

Και όχι μόνο, αφού για πολλές συνεδρίες, θα αφεθεί συγκινημένος αλλά αμίλητος, στον ρόλο του θεραπευτή, στην προσπάθεια του να την βοηθήσει. Κάποτε η παρεξήγηση λύνεται και ο Γουιλιάμ αποκαλύπτει τον πραγματικό του εαυτό.
Εντούτοις η Άννα δηλώνει την επιθυμία της να συνεχιστούν οι συνεδρίες. Από εβδομάδα σε εβδομάδα, η Άννα αφηγείται τις δύσκολες σχέσεις της με τον πατέρα της, την μητέρα της και κυρίως με τον άντρα της, ένα ανίκανο, ζηλιάρη και διαστροφικό υποκείμενο.
Ο δε Γουιλιάμ της εκμυστηρεύεται τις απογοητευμένες φιλοδοξίες του και την στενόχωρη ζωή του στο ίδιο σκοτεινό και απρόσωπο διαμέρισμα όπου, πριν απ’ αυτόν, αφεντικό ήταν ο πατέρας του…..

Ειδήσεις Σήμερα: