Περίφημος μυθιστοριογράφος (στην Ελλάδα κυκλοφορούν οκτώ μυθιστορήματά του) αλλά και δοκιμιογράφος που δεν φοβάται τις πολεμικές και είδε τα τελευταία χρόνια το όνομά του να βρίσκεται στο επίκεντρο δύο «σκανδάλων».
Μαζί με τον Γκύντερ Γκρας, συνοδοιπόρο και αντίζηλό του, ο Μάρτιν Βάλζερ θεωρείται ο σπουδαιότερος σύγχρονος Γερμανός συγγραφέας.

Γεννημένος στη μικρή παραλίμνια πόλη Βάσερμποργκ, ο Βάλζερ έζησε όλη του τη ζωή στις μαγικές όχθες της λίμνης Μπόντενζεε, γνωστής και ως λίμνης της Κωνσταντίας. Έβγαλε το σχολείο στην υπέροχη μικρή πόλη Λίνταου και σήμερα ζει στην επίσης μικρή πόλη Ουμπερλίντεν, σε ένα σπίτι που «γλείφεται» από τα νερά της λίμνης. Στο σπίτι αυτό υποδέχτηκε ο Βάλζερ τον Ανταίο Χρυσοστομίδη και το συνεργείο των ‘Κεραιών’ για να μιλήσει για τη ζωή και το έργο του.

Περίφημος μυθιστοριογράφος (στην Ελλάδα κυκλοφορούν οκτώ μυθιστορήματά του) αλλά και δοκιμιογράφος που δεν φοβάται τις πολεμικές, ο Βάλζερ είδε τα τελευταία χρόνια το όνομά του να βρίσκεται στο επίκεντρο δύο «σκανδάλων»: το πρώτο αφορούσε μια ομιλία του στην οποία υποστήριζε ότι η Γερμανία, αντί να ζητάει συνεχώς συγνώμη για το ολοκαύτωμα, θα ήταν καλύτερα να σκύψει με περισσότερη τόλμη στην ιστορία που άφησε να γίνουν τέτοιες φρικαλεότητες (κάποιοι τον κατηγόρησαν για αντισημιτισμό), ενώ το δεύτερο αφορούσε το βιβλίο του «Ο θάνατος ενός κριτικού» για το οποίο κατηγορήθηκε ότι «φωτογράφιζε» με τον κεντρικό του ήρωα τον πάπα της γερμανικής λογοτεχνικής κριτικής Ραντίνσκι. Στη συνέντευξή του ο Βάλζερ αναφέρεται και στις δύο αυτές περιπτώσεις, όπως αναφέρεται γενικότερα στο θέμα της γερμανικής ιστορίας. Αναφερόμενος π.χ. στην περίφημη φράση του Αντόρνο ότι «μετά το Άουσβιτς δεν είναι δυνατόν να γράφονται ποιήματα», ο Βάλζερ δεν κρύβει τη διαφωνία του: «η γλώσσα, ο λόγος, είναι ένας γάμος της φύσης με την ιστορία. Κι αυτό θα είναι πάντα έτσι», λέει πιστεύοντας στη συνέχεια της ζωής και του ανθρώπινου πολιτισμού.

Πριν κεράσει τους Έλληνες φιλοξενούμενούς του λευκά βαυαρικά λουκάνικα, ο Βάλζερ θα μιλήσει για τα βιβλία του, για την πολιτική («η πεμπτουσία της εξουσίας είναι η ίδια η κατάχρησή της. Η εξουσία δεν ασκείται σε ένα κενό αέρος αλλά από άνθρωπο σε άνθρωπο…»), για τη λογοτεχνία αλλά και για το άγαλμα που έστησε ο δήμος της Ουμπερλίντεν για να τον τιμήσει, ένα άγαλμα που ο ίδιος σιχαίνεται. «Αφού μπορούσατε να το σταματήσετε, γιατί δεν το κάνατε;» ρωτάει ο Ανταίος Χρυσοστομίδης τον Γερμανό συγγραφέα. «Γιατί παρότι θέλω να ξεχνώ πως υπάρχει αυτό το άγαλμα, δεν επέτρεψα στον εαυτό μου να λογοκρίνω το έργο ενός άλλου καλλιτέχνη. Δεν μου αρέσει, αλλά αφού άρεσε στους άλλους, εμένα δεν μου πέφτει λόγος..», απαντά δίνοντας ένα μοναδικό μάθημα πολιτισμικού ύφους και ήθους.

Σκηνοθεσία: Κώστας Μαχαίρας
Παραγωγή:Ελληνική
Επιμέλεια–Σενάριο: Ανταίος Χρυσοστομίδης, Μικέλα Χαρτουλάρη
Σκηνοθέτες επεισοδίων: Ηλίας Δημητρίου ,Απόστολος Καρακάσης, Άγγελος Κοβότσος, Ετιέν-Νικόλαος Θεοτόκης
Μουσική:Σταύρος Ξαρχάκος
Δ/ντης Φωτογραφίας: Δημήτρης Κορδελάς
Εταιρία παραγωγής: S.M.ART- Art Media A.E.

Παρουσιαστής: Μικέλα Χαρτουλάρη, Ανταίος Χρυσοστομίδης

Ειδήσεις Σήμερα: