Το θεατρικό έργο του Μάνου Λαμπράκη «Puerto Grande» (Μεγάλο Λιμάνι ή Μεγάλο Πέρασμα), ανεβαίνει από την Παρασκευή 24 Απριλίου στο Χώρο Iστορικής Mνήμης – Μέγαρο Εθνικής Ασφαλιστικής Κοραή 4 (πρώην κρατητήρια Κομαντατούρ). Το έργο αποτελείται από είκοσι τέσσερις σκηνές και είναι μια σύγχρονη μετακειμενική διασκευή πάνω στον Βόιτσεκ του Γκέοργκ Μπίχνερ.
Το θεατρικό έργο του Μάνου Λαμπράκη «Puerto Grande» (Μεγάλο Λιμάνι ή Μεγάλο Πέρασμα), ανεβαίνει από την Παρασκευή 24 Απριλίου στο Χώρο Iστορικής Mνήμης – Μέγαρο Εθνικής Ασφαλιστικής Κοραή 4 (πρώην κρατητήρια Κομαντατούρ).
Το έργο αποτελείται από είκοσι τέσσερις σκηνές και είναι μια σύγχρονη μετακειμενική διασκευή πάνω στον Βόιτσεκ του Γκέοργκ Μπίχνερ.

To έργο: Σ’ ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, παρακολουθούμε τον βασανισμό και τη σταδιακή αποκτήνωση του κρατουμένου Bunker. Γύρω του, ψυχρά και μεθοδικά, οι εφιαλτικές μορφές των δημίων του επινοούν ολοένα και πιο «εκλεπτυσμένες» μεθόδους μαρτυρίου, ψυχικού και σωματικού, εμπλέκονται σε έναν κυκεώνα επιχειρημάτων που σχεδόν την ίδια στιγμή καταρρίπτονται από τα αντίθετά τους, χειρονομούν σπασμωδικά σ’ έναν κόσμο χωρίς ελπίδα.
Η μελαγχολία της εξουσίας, η επιστήμη ως αυτοσκοπός, ο άνθρωπος χωρίς όνομα, άθυρμα ενός παράλογου σύμπαντος που τον καταστρέφει και καταστρέφεται κι αυτό μαζί του, οδηγώντας τον τελικώς στο αδιέξοδο και τον αφανισμό.
Πρόσωπα που μάταια προσπαθούν να επιζήσουν σε έναν υπό κατάρρευσιν κόσμο, εκ βάθρων καταποντιζόμενο στο μηδέν. Ένα σαδικό σύμπαν σε μέγιστη κρίση, αφού και το κακό ως απόλυτο, μοιάζει ανίσχυρο να συνεχίσει να νοηματοδοτεί την αποδιαρθρωμένη συνείδηση των φορέων του. Μια οργανωμένη φρίκη που οδηγεί στην πλήρη αποδιοργάνωση και την καταστροφή. Ο λόγος του συγγραφέα, συνειρμικός, ελλειπτικός, ασθμαίνων, σκιαγραφεί έναν κόσμο έρμαιο της τυχαιότητας, ατελή, ασφυκτικό. Aνθρωποι-μηχανές, αποπροσανατολισμένοι, ασυνεπείς, παραιτημένοι. Ένα δαντικό πουργατόριο όπου ο βασανισμός συνεχίζεται αδιάκοπα, ενισχυόμενος από την αδυνατότητα ύπαρξης του Παραδείσου. Στο τέλος της «οδού», η αντι-Βεατρίκη Sally, θα δώσει στον καταρρακωμένο Bunker το έσχατο πλήγμα. Ο θάνατός της θα τον οδηγήσει στον ολοκληρωτικό απανθρωπισμό του, και ως εκ τούτου, στον πιο βαθύ ανθρωπισμό που μπορεί να διασπαθίσει την ανθρώπινη ύπαρξη. Το ανεστραμμένο είδωλο μιας κακοφορμισμένης παγκοσμιοποιημένης ελπίδας.

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Ρούλα Πατεράκη
Σκηνικά/κοστούμια: Aγγελος Μέντης
Κίνηση: Μπέτυ Δραμισιώτη
Μουσική επιμέλεια: Μάνος Λαμπράκης
Φωτισμοί: Ρούλα Πατεράκη – Aγγελος Μέντης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Τασία Σοφιανίδου Παίζουν: Κοσμάς Φοντούκης, Γιάννης Παπαδόπουλος, Κωστής Συραδάκης, Λένικα Αρφάνη, Ένκε Φεζολάρι, Ρίτα Λυτού, Θεανώ Βασιλείου, Ευτυχία Γιομελά, Ευτυχία Κιουρτίδου, Ευγενία Μαμάη, Ανδρέας Αντωνιάδης, Σαράντος Ρηγάκος, Διονύσης Ποταμίτης, Αλέξης Πασπαρδάνης

Μάνος Λαμπράκης- Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης. Σπούδασε Αρχαιολογία και Ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετεκπαιδεύτηκε στο Λονδίνο στη Σημειολογία του Θεάτρου και στην Αθήνα στην Πολιτιστική Πολιτική και Διαχείριση. Από το 2000 είναι συνεργάτης του Λευτέρη Βογιατζή στο «Θέατρο της Οδού Κυκλάδων» όπου συνεργάστηκε κι ως στιχουργός και βοηθός σκηνοθέτη στην παράσταση «Καθαροί πια» της Σάρα Κέιν και στη συνέχεια στις παραστάσεις «Σχέσεις του Κυρίου Πήτερς», » Σε εσάς που με ακούτε», και «Λαχταρώ». Το 2003 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 11η Biennale Νέων Δημιουργών της Μεσογείου με το πρώτο του θεατρικό έργο «Happy Birthday» σε σκηνοθεσία Γιάννη Παρασκευόπουλου, αποσπώντας εγκωμιαστικούς επαίνους. Την ίδια χρονιά πάνω σε πρωτότυπη μουσική του Κωνσταντίνου Βήτα γράφει και σκηνοθετεί το μονόλογο «Maimed» με την ηθοποιό Θεοδώρα Τζήμου.
Συνεργάστηκε από την αρχή μέχρι το Νοέμβριο του 2003 με τη δημιουργική ομάδα του Δημήτρη Παπαϊωάννου στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας 2004 ως υπεύθυνος τεκμηρίωσης Ιστορίας της Τέχνης της «Κλεψύδρας».
Μετέφρασε για το «θέατρο δωματίου» και τις «Νέες Μορφές» το Βόιτσεκ του Γκεόργκ Μπίχνερ. Το 2005 γράφει στο Βερολίνο το τρίτο του θεατρικό έργο «Puerto Grande» μια σύγχρονη μεταγραφή του Βόιτσεκ του Γκεόργκ Μπίχνερ. Το έργο παρουσιάστηκε στην Αθήνα από τη Ρούλα Πατεράκη στο πρώτο θεατρικό αναλόγιο που οργάνωσε η Σίσσυ Παπαθανασίου στο «‘Αλεκτον».
Από το 2006 εργάζεται πάνω σε ένα μυθιστόρημα με θέμα τη ζωή ενός αναγεννησιακού μουσικού του Χάνδακα του 16ου αιώνα. Tο καλοκαίρι του 2006 συνεργάστηκε ως σύμβουλος δραματουργίας με την Ρούλα Πατεράκη και το Φεστιβάλ Αθηνών για την παράσταση » ο Φιλόσοφος » από το βιβλίο του Γιάννη Πάνου » Ιστορία των μεταμορφώσεων».
Το Μάιο του 2008 σκηνοθέτησε σε μορφή αναλογίου κατά παραγγελία της Σίσσυς Παπαθανασίου στο Εθνικό Θέατρο το έργο των αδερφών Πρεσνυάκοφ » Terrorism».

Η παράσταση θα παίζεται έως την Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009.
Παραγωγή: Δραματικό Θέατρο Ρούλα Πατεράκη

Ρούλα Πατεράκη
Μάνος Λαμπράκης

Ειδήσεις Σήμερα: