“Όταν ένας Aγγλος κάνει ταινία για τον Γκάντι, γιατί ένας Ινδός να μην ασχοληθεί με την Ελισάβετ;”. Κάπως έτσι ο σκηνοθέτης Σεκάρ Καπούρ φέρεται να απάντησε σε όσους έσπευσαν να προεξοφλήσουν την αποτυχία του εγχειρήματος, φροντίζοντας παράλληλα να τους αποστομώσει με το τελικό αποτέλεσμα. Η “Ελισάβετ” του ήταν απλώς μία από τις καλύτερες -αν όχι η καλύτερη- ταινία της περιόδου 1998-99: ένα σύγχρονο θρίλερ ιστορικού περιεχομένου, ανατριχιαστικό, ρεαλιστικό και με συγκλονιστικές ερμηνείες.
Στα θετικά στοιχεία του έργου συγκαταλέγονται η μοντέρνα προσέγγιση και η σκηνοθεσία, οι εκπληκτικοί φυσικοί χώροι (εσωτερικά και εξωτερικά από μεσαιωνικά κάστρα) και τα ντεκόρ, η διαβολεμένη κίνηση της μηχανής και η ηχητική μπάντα που σκορπά ρίγη στο θεατή. Η Ακαδημία Κινηματογράφου προτίμησε να βραβεύσει τον “Ερωτευμένο Σαίξπηρ”, αλλά ευτυχώς τα Βρετανικά Βραβεία (BAFTA), οι Χρυσές Σφαίρες και τα βραβεία των ενώσεων κριτικών δεν τσιγγουνεύτηκαν τις διακρίσεις, ειδικά για την εκπληκτική ερμηνεία της Μπλανσέτ.