27

Ζοφερές είναι οι προβλέψεις του Διεθνή Οργανισμού Εργασίας για την πορεία της απασχόλησης, καθώς εκτιμά ότι μέχρι το τέλος του 2009 θα καταργηθούν 20 εκατομμύρια θέσεις εργασίας σε ολόκληρο τον κόσμο.

Την ίδια ώρα, οι οικονομολόγοι αναμένουν ότι οι ουρές ανέργων έξω από τα γραφεία ευρέσεως εργασίας θα καταγράψουν ρεκόρ στην Ευρώπη. Οι εταιρίες, οι οποίες επλήγησαν, ήδη ανακοίνωσαν χιλιάδες περικοπές. Η αναπόφευκτη ερώτηση των εργαζομένων προς τις κυβερνήσεις των χωρών τους είναι: «Εξασφαλίσατε δισεκατομμύρια ευρώ για τις τράπεζες, τί θα πράξετε για να προστατεύσετε τις δουλειές μας;».

Οι απαντήσεις ποικίλλουν: από δημοσιονομικές πρωτοβουλίες για νέες επενδύσεις, όπως συνέβη στη Γαλλία, έως τη θέσπιση αυστηρότερων μέτρων για την είσοδο στη χώρα εργατικού δυναμικού από άλλες χώρες, όπως στην περίπτωση της Ισπανίας.

Δεν έχει όμως υπάρξει κάποιο μεγάλο και συντονισμένο διακρατικό σχέδιο, ανάλογο με εκείνο της διάσωσης του τραπεζικού συστήματος.

«Η πολιτική κατά της ανεργίας στις περισσότερες χώρες είναι σήμερα πιο εξελιγμένη, όχι μόνο στο επίπεδο των παροχών, αλλά και σε εκείνο της εκπαίδευσης και της λήψης μέτρων προς βοήθεια των πολιτών, ώστε να μπορούν να βρίσκουν δουλειά σε δύσκολες περιόδους, δηλώνει ο Στέφανο Σκαρπέτα του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη.

Όπως λέει, η κρίση ξέσπασε σε μια «σχετικώς καλή» περίοδο, με χαμηλά ποσοστά ανεργίας σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

Οι αναλυτές υποστηρίζουν ακόμη ότι δεν θα ήταν σκόπιμο οι κυβερνήσεις να προβούν σε νέες δαπάνες τη στιγμή που είναι ήδη επιβαρυμένες με το έλλειμμα στον προϋπολογισμό και αντιμετωπίζουν μια αύξηση στις κοινωνικές δαπάνες, καθώς οι εργαζόμενοι χάνουν τη δουλειά τους. Ωστόσο, αυτή η προσπάθεια αυτοσυγκράτησης δεν αρκεί για τους πολίτες που ανησυχούν για το μέλλον τους.

Στη Γερμανία, την ισχυρότερη οικονομία στην Ευρώπη, τα κυβερνώντα κόμματα φοβούνται ότι οι ψηφοφόροι θα τα τιμωρήσουν στις ομοσπονδιακές εκλογές τον επόμενο χρόνο, αν το ποσοστό της ανεργίας αυξηθεί εκ νέου μετά τη μείωση στο 7,6%, τον Σεπτέμβριο.

«Πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να αυξήσουμε τα ποσοστά δημοσιονομικής ανάπτυξης μέσα από διάφορες πρωτοβουλίες» δήλωσε την περασμένη Δευτέρα η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ.

Όμως, υπάρχουν διαφωνίες στον κυβερνώντα συνασπισμό μεταξύ συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατών ως προς το τι ακριβώς θα πρέπει να γίνει. Τα υπουργεία επεξεργάζονται προτάσεις με στόχο τους ευαίσθητους τομείς, όπως η αυτοκινητοβιομηχανία και ο τομέας των κατασκευών και αναμένεται να παρουσιάσουν κάποιο σχέδιο μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες.

Στη Γαλλία, η ανεργία βρισκόταν στο 7,2%, στο δεύτερο τρίμηνο, ενώ αναμένεται να φθάσει στο 8,5% μέχρι το τέλος του επόμενου χρόνου, σύμφωνα με έρευνα που διενήργησε το Reuters μεταξύ οικονομολόγων. Η κυβέρνηση απάντησε μεταφέροντας 22 δισεκατομμύρια ευρώ από τραπεζικές καταθέσεις σε δάνεια προς μικρές επιχειρήσεις και προχωρώντας σε «πάγωμα» των φόρων στις νέες επενδύσεις.

Η Γαλλία βίωσε ήδη κύμα διαμαρτυριών από την πλευρά των εργαζομένων για τις περικοπές θέσεων εργασίας, κυρίως στην αυτοκινητοβιομηχανία Renault, η οποία τον περασμένο μήνα ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει σε 4.900 απολύσεις εντός της Γαλλίας.

Στην Ισπανία, το τέλος της άνθησης του τομέα των κατασκευών που διήρκεσε μια δεκαετία οδήγησε στην άνοδο κατά 30% της ανεργίας μέσα σε ένα χρόνο με 2,6 εκατομμύρια ανέργους να αναζητούν εργασία τον Σεπτέμβριο, το υψηλότερο ποσοστό από το 1997.

Στο 11,3%, το ποσοστό ανεργίας στην Ισπανία είναι το υψηλότερο στην ευρωζώνη και κάποιοι αναλυτές εκτιμούν ότι τον επόμενο χρόνο μπορεί να φθάσει στο 19%, καθώς η παγκόσμια κρίση επηρεάζει αρνητικά και τα εσωτερικά προβλήματα. Η κυβέρνηση αντιμετώπισε την απειλή με «πακέτο» οικονομικών κινήτρων ύψους 38 δισεκατομμυρίων ευρώ έως το 2012.

Η Ισπανία προέβη μάλιστα σε ριζικές αλλαγές, κάνοντας αυστηρότερη την μεταναστευτική της πολιτική, μια από τις πλέον φιλελεύθερες στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια, με 1 εκατομμύριο αφίξεις μέσα στο 2007.

Τέλος, στη Βρετανία, που έχει ωφεληθεί από ένα μεγάλο κύμα μετανάστευσης από τα νέα κράτη-μέλη της ΕΕ την τελευταία τετραετία, υπάρχουν ενδείξεις ότι πολλοί μετανάστες παίρνουν τον δρόμο της επιστροφής προς την πατρίδα καθώς γιγαντώνεται η κρίση.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ-ΜΠΕ