Πρωτοβουλίες από τις κεντρικές τράπεζες για την πιστωτική κρίση, ζητά το ΔΝΤ

93

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) στην (ανα διετία) έκθεσή του με θέμα της την «διεθνή οικονομική σταθερότητα» εισηγείται, οι Κεντρικές Τράπεζες να συνδράμουν στη «χαλάρωση» της τεταμένης σήμερα κατάστασης στο διατραπεζικό χώρο, μέσω «(πιστωτικής) υποστήριξης έμμεσης, περιορισμένης».

«Για να αμβλυνθούν οι αντιξοότητες της διατραπεζικής χρηματοδότησης, πρέπει οι αρχές να φροντίσουν να υιοθετήσουν μέτρα, ικανά να θεραπεύσουν την κατάσταση στα αρρήκτως συνδεδεμένα τωρινά προβλήματα της δανειοδότησης και της ρευστότητας», υπογραμμίζουν οι συντάκτες της έκθεσης του ΔΝΤ.

Όπως σημειώνεται στην έκθεση, βασική συνέπεια αυτής της κρίσης, που ξέσπασε με τα αμερικανικά ενυπόθηκα δάνεια στέγασης, μειωμένης εξασφάλισης για τις τράπεζες, είναι η πολύ αισθητή αύξηση των επιτοκίων του διατραπεζικού δανεισμού.

Κατά τον διεθνή πιστωτικό θεσμό, ο οποίος διευθύνεται σήμερα από τον Γάλλο οικονομολόγο κ. Ντομινίκ Στρος-Καν, «από το μέσον του 2007 έως φέτος τον Ιούνιο ετέθη εν αμφιβόλω η φερεγγυότητα της όποιας πολιτικής επιτοκίων ένθεν κι εκείθεν του Ατλαντικού, ιδίως όμως στις Ηνωμένες Πολιτείες».

Εφιστάται η προσοχή των Κεντρικών Τραπεζιτών ότι τα ανωτέρω μέτρα πρέπει να ληφθούν οπωσδήποτε, έως ότου επιτέλους φανούν στον ορίζοντα τα σημεία της «εξόδου» από τη σημερινή χρηματοπιστωτική κρίση.

Επίκριση για την ΕΚΤ

Από τους συντάκτες της έκθεσης, επικρίθηκε η χρήση, στην πράξη, των «παράπλευρων εγγυήσεων» (είτε κρατικών ομολόγων, είτε στοιχείων εταιρικών Ενεργητικών), που χρησιμοποιεί στους δανεισμούς της η ΕΚΤ -προκειμένου περί αναχρηματοδοτήσεων με ορίζοντα την αρχή του νέου έτους.

Το ΔΝΤ θυμίζει σ αυτό το σημείο ότι, στην πραγματικότητα πρόκειται για τις εγγυήσεις εκείνες, που διασφαλίζουν τη μελλοντική λειτουργία των ασφαλιστικών οργανισμών και των συνταξιοδοτικών Ταμείων των Ευρωπαίων εργαζομένων.

«Πρέπει οπωσδήποτε να μειώσουμε τη μεγάλη αβεβαιότητα, που περιβάλλει τώρα τον υπολογισμό του κινδύνου για όλους τους συντελεστές των αγορών», δίνεται η κατεύθυνση στην ίδια έκθεση.

Επισημαίνεται ότι για κάποιον λόγο ουσιώδη στοιχεία μένουν «εκτός εταιρικών ισολογισμών» και ότι «πρέπει να βελτιωθούν το σύστημα εγγυήσεων, η διαχείριση της ρευστότητας και γενικώς οι πρακτικές διαχείρισης» των μεγάλων εταιρικών σχημάτων.

Τέλος, επικρίνεται η «αυθαίρετη» διαμόρφωση του Libor, επιτοκίου που αποτελεί βέβαια την βάση για παράγωγα στα διεθνή χρηματιστήρια η συνολική αξία των οποίων αγγίζει και τα 400 δισ. δολάρια.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ/Γαλλικό