53

Τις προτάσεις τους για αλλαγές στο πολιτικό σύστημα καταθέτουν κορυφαίοι πολιτικοί. Ο Γ.Σουφλιάς κάνει λόγο για ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας, καθώς και εκλογικού συστήματος και ελέγχου του πολιτικού χρήματος. Οι υπουργοί δεν πρέπει να είναι βουλευτές, λέει ο Γ.Βουλγαράκης. Νέα πολιτικοποίηση παντού, ζητά ο Μ.Παπαγιαννάκης.

Συγκεκριμένα, αρθρο του Γιώργου Σουφλιά για την αναγέννηση της πολιτικής φιλοξενεί η εφημερίδα Το Βήμα της Κυριακής. Σε αυτό, ο κ. Σουφλιάς, αφού σημειώνει την ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας, υπογραμμίζει ότι οι άλλες δύο καθοριστικές παράμετροι είναι το εκλογικό σύστημα και το πολιτικό χρήμα.

«Η εκλογή των βουλευτών πρέπει να μη στηρίζεται αποκλειστικά στον σταυρό, αλλά να εφαρμοστεί κατά βάση το μεικτό γερμανικό σύστημα. Να μη μένει πια ο πολιτικός έρμαιο του σταυρού προτίμησης, των τεράστιων εκλογικών δαπανών, έρμαιο των Σειρήνων και του ρουσφετιού. Έτσι θα αναβαθμισθεί η ποιότητα των πολιτικών προσώπων, που είναι κρίσιμη στην πολιτική και εξαρτάται από τον τρόπο εκλογής.

»Το πολιτικό χρήμα πρέπει να ελέγχεται ουσιαστικά και όχι απλώς τυπικά όπως σήμερα. Από μια ανεξάρτητη Επιτροπή Ελέγχου του πολιτικού χρήματος, την οποία θα αποτελούν ο πρόεδρος και σύμβουλοι του Ελεγκτικού Συνεδρίου που ορίζονται με κλήρωση, ο Γενικός Γραμματέας της Βουλής και ο Συνήγορος του Πολίτη. Οπως ακριβώς προβλέπεται στο κυβερνητικό πρόγραμμα της ΝΔ, για την κατάρτιση του οποίου είχα την ευθύνη. Για να ανταποκριθεί στην αποστολή της και ο έλεγχος να είναι πλήρης, η επιτροπή στελεχώνεται με το κατάλληλο προσωπικό και εξοπλίζεται με αρμοδιότητες. Η επιτροπή αυτή θα ελέγχει:

* Τα οικονομικά και τις δαπάνες των πολιτικών κομμάτων, των βουλευτών, και μάλιστα όχι μόνο κατά το διάστημα των εκλογών αλλά και κατά το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα. Επίσης, ελέγχει και τις εκλογικές δαπάνες των υποψηφίων βουλευτών.

* Το πόθεν έσχες όλων των πολιτικών προσώπων, συμπεριλαμβανομένων των νομαρχών και των δημάρχων. Ο έλεγχος θα είναι συνεχής, ενδελεχής και θα αφορά κάθε μεταβολή της περιουσιακής κατάστασης. Οσα περιουσιακά στοιχεία δεν δικαιολογούνται, να κατάσχονται άμεσα.

»Ειδικότερα για τα οικονομικά των κομμάτων, θα ήθελα να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Οι πολίτες πιστεύουν ότι τα έξοδα των κομμάτων – στις εκλογές, αλλά και γενικότερα – είναι σαφώς περισσότερα από τα επίσημα έσοδά τους. Πρέπει λοιπόν να γίνεται ουσιαστικός έλεγχος. Βέβαια, και όπως είναι σήμερα οι νόμοι και οι γραφές, κανείς και τίποτε δεν εμποδίζει τα κόμματα να εφαρμόζουν πλήρως την αρχή της διαφάνειας, που στο κάτω κάτω είναι και βασικό στοιχείο της αποστολής τους. Η θεσμοθέτηση όσων προτείνω θα αναγκάσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τα κόμματα να λειτουργούν με διαφάνεια.

»Οσον αφορά τη χρηματοδότηση των κομμάτων, κατά την προσωπική μου άποψη πρέπει να στηρίζεται στην κρατική επιχορήγηση και στην προσφορά των μελών του κόμματος μέχρις ενός ορισμένου ποσού. Δεν συμφωνώ ότι αρκεί μόνον η δημοσιοποίηση των ιδιωτικών προσφορών. Πρέπει να υπάρχει και συγκεκριμένο όριο, ώστε να αποφεύγονται οι εξαρτήσεις και ο αθέμιτος ανταγωνισμός των κομμάτων. Αυτές οι θεσμικές αλλαγές θα έχουν σημαντική επίδραση στην πολιτική μας πραγματικότητα, με την αναβάθμιση των κομμάτων, των πολιτικών προσώπων και της Βουλής. Το πολιτικό μας σύστημα, από την κατάσταση απαξίωσης στην οποία βρίσκεται σήμερα, θα αποκτήσει αξιοπιστία».

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, ο Γ.Βουλγαράκης τάσσεται υπέρ του πλήρους διαχωρισμού της νομοθετικής από την εκτελεστική εξουσία, «γιατί αυτό επιτάσσει και το πραγματικό περιεχόμενο του θεσμού της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας».

«Κατά τη γνώμη μου, οι υπουργοί δεν πρέπει να είναι βουλευτές. Οι βουλευτές να οπλιστούν με ισχυρή νομοθετική εξουσία για να παράγουν ανεξάρτητο κοινοβουλευτικό έργο και αν επιθυμούν να μπουν στην κυβέρνηση πρέπει προηγουμένως να παραιτηθούν από τη βουλευτική τους ιδιότητα. Με αυτή τη ρύθμιση, αν εμπλακεί ένας υπουργός σε σκάνδαλο θα ενοχοποιείται λιγότερο το κόμμα του και ακόμη λιγότερο το πολιτικό σύστημα, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει τώρα. Οσο πιο διακριτοί είναι οι ρόλοι, τόσο ο επιμερισμός των ευθυνών θα γίνεται με ακρίβεια» τονίζει.

Ακόμη, σε άρθρο του στην εφημερίδα Το Βήμα, ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης τάσσεται υπέρ μιας εκ νέου πολιτικοποίησης σε όλα τα επίπεδα.

«Απαιτείται μια νέα πολιτικοποίηση της διεθνούς και της κοινωνικής συμβίωσης, σε άλλα επίπεδα και με άλλα επίδικα αντικείμενα ώστε να μπορούν να υπάρξουν εκ νέου δυνατότητες, εργαλεία, και κίνητρα για συμμετοχή των πολιτών. Πολιτικοποίηση της διακυβέρνησης της παγκοσμιοποίησης, με νέες μορφές ενεργού συμμετοχής, κρατών, κινημάτων και πολιτών. Ενοποίηση της Ευρώπης και πολιτικοποίηση των οικονομικών, κοινωνικών και οικολογικών λειτουργιών της. Ανοικοδόμηση του κοινωνικού κράτους και πολιτικοποίηση των πόρων του (αλήθεια, γίνεται χωρίς αποκατάσταση της φορολογίας ως εργαλείου ανακατανομής εισοδημάτων, παροχών και κοινωνικών παρεμβάσεων;). Αποκατάσταση των εξουσιών της νομοθετικής (και κοινοβουλευτικής) εξουσίας εις βάρος της εκτελεστικής. Περιφερειακή ανασυγκρότηση του κράτους και της αυτοδιοίκησης. Προφανώς πρόκειται απλώς για απλούς τίτλους ολόκληρων κεφαλαίων μιας σύγχρονης και επείγουσας μεταρρύθμισης της συμβίωσής μας, και επομένως της πολιτικής.

»Φυσικά το κλειδί είναι ποιες πολιτικές δυνάμεις μπορούν να ξεκινήσουν να συζητούν και να μετέχουν σε μια τέτοια μεταρρύθμιση ιδεών, προτάσεων και τελικά δράσεων. Η ελπίδα πολλών μας είναι σε μια ανανεωμένη, ευρωπαϊστική, οικολογική και μεταρρυθμιστική Αριστερά. Πάντως τα κεφάλαια που προαναφέρθηκαν και άλλα ανάλογα μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο στοχασμού και νέων προτάσεων όλων των πολιτών και πολιτικών δυνάμεων, πάντα βέβαια στη φιλοδοξία της εκ νέου πολιτικοποίησης της συμβίωσής μας στον κόσμο και στη χώρα. Και τότε θα είναι δυνατόν να συζητήσουμε παραγωγικά».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ