30

Η ηθική δικαίωση των θυμάτων του Διστόμου, η οποία ήλθε από την ιταλική δικαιοσύνη, προκαλεί ένταση ανάμεσα στη γερμανική και στην ιταλική κυβέρνηση.

Σύμφωνα με την απόφαση του  Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της Ρώμης, τα θύματα εγκλημάτων πολέμου μπορούν πλέον να υποβάλουν στην Ιταλία τις απαιτήσεις τους για αποζημίωση τις οποίες έχουν απέναντι στο γερμανικό Δημόσιο, σε σημείο τέτοιο που να περιλαμβάνονται ακόμη και κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων του γερμανικού κράτους τα οποία βρίσκονται επί ιταλικού εδάφους.

Γερμανικοί κυβερνητικοί κύκλοι  που επικαλείται Το Βήμα του Σαββάτου θεωρούν ότι δεν ασκήθηκαν οι απαιτούμενες πιέσεις προς τις δικαστικές αρχές της Ιταλίας, με τις οποίες θα ετίθετο υπόψη τους με διακριτικό τρόπο η τελευταία απόφαση του Δικαστηρίου του Στρασβούργου (2005), η οποία δικαίωνε τις γερμανικές θέσεις κατά της οποιασδήποτε περίπτωσης αποζημίωσης.

Η γερμανική πλευρά προτίθεται να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο με έδρα το Ντένχαμ της Ολλανδίας, το οποίο επιλαμβάνεται θεμάτων αποσαφήνισης ετεροδικίας και διεθνών διαφορών, προκειμένου να ανατραπεί η απόφαση του Ακυρωτικού Δικαστηρίου.

Οι νομικοί του γερμανικού Δημοσίου επικαλούνται ως επιχείρημα ότι αποτελεί παραβίαση της αρχής της ετεροδικίας η δικαστική συνδρομή τρίτου κράτους σε διαφορές ενός πολίτη με τις δημόσιες αρχές κράτους διαφορετικού από εκείνο της υπηκοότητάς του.

To χρονικό της σφαγής

Στις 10 Ιουνίου 1944 ο πειθαρχικός 2ος Λόχος του 7ου Συντάγματος των SS έλαβε διαταγή να μετακινηθεί από τη Λιβαδειά προς την Αμφισα μέσω Διστόμου με σκοπό τον εντοπισμό ανταρτών.

Αφού συναντήθηκε με τον 10ο και τον 11ο Λόχο του 3ου Τάγματος από την Αμφισα, κατευθύνθηκαν προς το Δίστομο. Στη θέση Καταβόθρα έπεσαν σε ενέδρα ανταρτών του 34ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ, η οποία εξελίχθηκε σε δεινή ήττα των Γερμανών.

Μετά τη μάχη οι Γερμανοί μπήκαν στο Δίστομο και σε αντίποινα για τις απώλειές τους άρχισαν να σφάζουν όσους κατοίκους βρίσκονταν στο χωριό.

Δεν έκαναν διακρίσεις ούτε σε γυναικόπαιδα ούτε σε ηλικιωμένους. Ο ιερέας του χωριού αποκεφαλίστηκε, βρέφη εκτελέστηκαν, γυναίκες βιάστηκαν προτού θανατωθούν. Η σφαγή σταμάτησε μόλις έπεσε η νύχτα. Τότε οι Γερμανοί αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στη Λιβαδειά.

Προτού αποχωρήσουν, πυρπόλησαν τα σπίτια του χωριού, αφήνοντας πίσω τους 228 νεκρούς, μεταξύ των οποίων 53 παιδιά.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: