Ό,τι ακριβώς υποδηλώνει ο τίτλος. Ογδόντα τρία λεπτά με κυνηγητά και με ανταλλαγές πυροβολισμών, από κάθε είδους όπλο και σε όλους τους πιθανούς χώρους (δρόμοι, παιδικές χαρές, κοινόχρηστοι χώροι κτιρίων, δωμάτια, πορνεία, τουαλέτες, μυστικά εργαστήρια κ.λπ.). Η πρώτη πιστολιά πέφτει στο δεύτερο κιόλας λεπτό, όταν ο μοναχικός ήρωας αναγκάζεται να βοηθήσει μια ετοιμόγεννη. Η γυναίκα δολοφονείται αμέσως μετά τη γέννα και ο Σμιθ βρίσκεται με ένα μωρό στην αγκαλιά και με ορδές δολοφόνων και πρακτόρων να τον κυνηγούν. Φυσικά, υπάρχει ένα υποτυπώδες στόρι, το οποίο έχει να κάνει με την παραγωγή ενός συγκεκριμένου τύπου μυελού των οστών. Την παράσταση, ωστόσο, κλέβουν οι άψογα χορογραφημένες συγκρούσεις, τα εφέ, το βρετανικό χιούμορ και οι μερικές έξυπνες σκηνές, όπως εκείνες με το καρότο που μετατρέπεται σε φονικό όπλο ή το σεξ με τη Μόνικα, ενώ οι σφαίρες πέφτουν σαν χαλάζι.
Στην ελληνική έκδοση έχει γίνει εξαιρετική δουλειά. Η αναμορφική εικόνα φλερτάρει με την κορυφαία ποιότητα. Χάρη στην άψογη ανάλυση και τη σωστή οξύτητα τα πλάνα αποδίδονται με άριστο βάθος και στην κάθε τους λεπτομέρεια, με αποτέλεσμα η ατμόσφαιρα με τα σκληρά κοντράστ και τα περίεργα χρώματα (κυρίως έντονο πράσινο και κίτρινο) να διατηρείται ακέραια. Η μπάντα DTS σε… βάζει στην πρίζα για τα καλά. Τα όπλα βρυχώνται, οι χαμηλές συχνότητες δεν λείπουν και τα εφέ στα περιφερειακά ηχεία δημιουργούν μια πειστική ψευδαίσθηση χώρου. Από τα έξτρα, το χωρισμένο σε πέντε μέρη Making of δίνει αρκετές πληροφορίες για τα γυρίσματα, ενώ οι σκηνές που κόπηκαν παρουσιάζονται με ή χωρίς σχόλια του σκηνοθέτη.

Ειδήσεις Σήμερα: