Juno – Κριτική

Οι περισσότερες ταινίες που έχουν ως θέμα διαδικασίες επώδυνης ωρίμανσης επιλέγουν ένα οριακό γεγονός και μένουν σε αυτό. Στην περίπτωση του «Juno» τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Δημιουργώντας το χαρακτήρα μιας δεκαεξάχρονης, που αντιδρά με σαρκασμό στις καθιερωμένες συμβάσεις, η σεναριογράφος Ντιάμπλο Κόντι πυροδοτεί μεν τη δράση με το αναμενόμενο οριακό γεγονός (μια εγκυμοσύνη), αλλά οδηγεί την ηρωίδα της στην ώριμη απόφαση μέσα από μια αποκάλυψη: Όλα αυτά που λείπουν από την ίδια (οικονομική άνεση, οικογενειακή ευτυχία) και που πιστεύει ότι εξασφαλίζει στο παιδί της, δίνοντάς το για υιοθεσία, δεν είναι παρά βιτρίνα. Γύρω από αυτή την κορύφωση χτίζει μια ανορθόδοξη κωμωδία, με επίκεντρο τους σύγχρονους εφήβους· τα παιδιά που καλύπτουν με το σεξ τα συναισθηματικά τους κενά, που προσπαθούν να βρουν επαφή με τους άλλους, αλλά δεν γνωρίζουν πώς, και που ετοιμάζονται να μπουν σε έναν κόσμο ενηλίκων, που δεν έχουν λύσει βασικά προβλήματα στις διαπροσωπικές τους σχέσεις.
Οι ηθοποιοί, με επικεφαλής την εικοσάχρονη Πέιτζ, δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό. Ο σκηνοθέτης του «Thank You for Smoking» απαλύνει τις αιχμές με ανθρώπινη ζεστασιά και η Ακαδημία Κινηματογράφου βραβεύει με το Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου την κυρία Κόντι, πρώην στριπτιζέζ και νυν επαγγελματία blogger…
Η μεταφορά της ταινίας σε δίσκο υψηλής ευκρίνειας Blu-ray σηκώνει συζήτηση. Εάν το ζητούμενο είναι η λουστραρισμένη και αψεγάδιαστη εικόνα, τότε το ψηφιακό «Juno» δεν είναι το τέλειο. Προσωπικά, ωστόσο, είμαι αντίθετος με τα αποστειρωμένα πλάνα του Hi-Def, που δεν έχουν ούτε ζωντάνια ούτε ρεαλισμό (για παράδειγμα, το transfer του «Hairspray»)· γι’ αυτό και μου άρεσε και ο ορατός κόκκος του φιλμ και ο (επίσης ορατός) θόρυβος, ακόμη και το αδιόρατο «πέπλο» στην εικόνα. Έδιναν μια ζεστασιά και την εντύπωση ότι παρακολουθείς σινεμά. Κατά τα άλλα, πρόκειται για ένα τυπικό transfer, με αρκετό βάθος στα πλάνα και με «κινηματογραφική» ανάλυση. Καθώς πρόκειται για ταινία διαλόγων, η μπάντα δεν έχει τίποτα το εντυπωσιακό. Παρ’ ότι η δυναμική περιοχή βρίσκεται σε καλά επίπεδα, η μουσική ακούγεται στο περιθώριο, δίνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στο λόγο. Ως προς τα έξτρα, ο δίσκος περιέχει όλα όσα είχε και το DVD. Στην μπάντα με τα σχόλια μιλούν ο σκηνοθέτης και η σεναριογράφος. Δίνουν πληροφορίες για την επιλογή των ηθοποιών και για το κλίμα που επικρατούσε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Στα φιλμάκια με το παρασκήνιο και στο δεκαπεντάλεπτο Making of οι ηθοποιοί αναφέρονται στους ρόλους τους, η σεναριογράφος εξηγεί πώς προσέγγισε τους σύγχρονους δεκαεξάρηδες και ο σκηνοθέτης δίνει έμφαση στους διαλόγους, μια ιδιαίτερη γλώσσα που έχουν αναπτύξει τα Αμερικανόπουλα του Internet και των blogs. Στα αποκλειστικά έξτρα του BD ανήκουν δεκατρία λεπτά επιπλέον, με αποσπάσματα από τηλεοπτικές εκπομπές.

Εικόνα: 1080p/AVC MPEG-4/1,85:1
Ήχος: Αγγλικά DTS-HD Lossless Master Audio 5.1