Στους πολιτικούς της εποχής επιρρίπτει κυρίως την ευθύνη για τη Χούντα ο Κ.Μητσοτάκης

93

«Έχω λύσει τους λογαριασμούς μου με την ιστορία. Το προσωπικό μου τίμημα το έχω καταβάλει με το παραπάνω, δίκαια ή άδικα», είπε ο πρώην πρωθυπουργός, Κώστας Μητσοτάκης, μιλώντας στην έναρξη του συνεδρίου με θέμα «Από τον Ανένδοτο στη Δικτατορία» που οργανώνεται από το «Ιδρυμα Κωνσταντίνος Μητσοτάκης», στην αίθουσα Θ. Καρατζάς, της Εθνικής Τραπέζης.

Ο κ. Μητσοτάκης -σοκάρωντας μάλλον- εξέφρασε την εκτίμηση πως «για τις εξελίξεις που οδήγησαν στη δικτατορία, την μεγαλύτερη ευθύνη είχαμε εμείς, ο ελληνικός πολιτικός κόσμος», αν και παρατήρησε πως το συνέδριο δεν οργανώθηκε για να παρουσιάσει τη «δική του εκδοχή για την ιστορία, ως ένας από τους ελάχιστους επιζώντες πρωταγωνιστές».

Ειδικότερα, στο επίκεντρο του τριήμερου συνεδρίου βρίσκεται η δεκαετία του 60, η αξιολόγηση της οποίας πρέπει να αποτιμηθεί «ψύχραιμα, μέσα από ένα επιστημονικό και πολιτικό διάλογο». Στην έναρξη του συνεδρίου, παρέστησαν μεταξύ άλλων, ο Λεωνίδας Κύρκος και ο Μανώλης Γλέζος.

Εξιστορώντας τα γεγονότα ο Κ.Μητσοτάκης σημείωσε πως δύο ήταν τα «κομβικά σημεία» που οδήγησαν στη δικτατορία.

Πρώτον, «η ρήξη του Γεωργίου Παπανδρέου με το στέμμα, με αφορμή το αίτημά του πρωθυπουργού να αναλάβει το υπουργείο Εθνικής Αμύνης κι η μετέπειτα ορκωμοσία του Γεωργίου Αθανασιάδη-Νόβα ως πρωθυπουργού, μαζί με δύο μόνον υπουργούς».

Και δεύτερον, «η μυστική συμφωνία του Γεωργίου Παπανδρέου με τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο και τον τότε βασιλέα Κωνσταντίνο για την ανατροπή της κυβέρνησης Στεφανόπουλου, όπως, επίσης, κι η μετέπειτα ανατροπή της κυβέρνησης Παρασκευοπούλου».

Ο Κ.Μητσοτάκης υπογράμμισε ότι ο «σκληρός πυρήνας της Ενώσεως Κέντρου» (όπου συμμετείχε και ο ίδιος) διαφώνησε στην τακτική του Γεωργίου Παπανδρέου, αλλά δεν τον ανέτρεψε – τον πίεζε να παραμείνει πρωθυπουργός.

Ως προς το «τραγικότερο λάθος», που ήταν η ορκωμοσία της κυβέρνησης Αθανασιάδη-Νόβα κι η οποία έλαβε χώρα πριν ακόμη παραιτηθεί ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο Κ.Μητσοτάκης τόνισε πως με αυτή την κίνηση «ο τότε βασιλέας επέσπευσε τη ρήξη προκαλώντας ένα τραγικό αδιέξοδο».

Παρατήρησε πως «είναι ανοικτό προς συζήτηση» το ερώτημα περί του αν ο ίδιος έπραξε σωστά να συμπληρώσει την κυβέρνηση Νόβα. «Προσωπικά, την σύγκρουση εκείνη ούτε την ήθελα, ούτε τη σχεδίασα», σημείωσε.

«Ήμουν πανίσχυρος υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Παπανδρέου, πανίσχυρος υπουργός Συντονισμού στην κυβέρνηση Στεφανόπουλου, υπό φυσιολογικές συνθήκες ήμουν ο σχεδόν βέβαιος διάδοχος του Γεωργίου Παπανδρέου. Ζημιώθηκα από τα όσα συνέβησαν. Πήρα όμως την απόφαση να συνεργαστώ με τον Νόβα γιατί αισθανόμουν ότι η ρήξη οδηγούσε ευθέως στη δικτατορία. Δυστυχώς, όμως, καήκαμε, χωρίς να αποτρέψουμε τελικά την εκτροπή», πρόσθεσε ο κ. Μητσοτάκης.

Σε ό,τι αφορά την ανατροπή της κυβέρνησης Στεφανόπουλου, ο Κ.Μητσοτάκης τόνισε πως ενώ ο ίδιος ζητούσε τη συμφωνία της ΕΡΕ και της Ενώσεως Κέντρου, τα δύο κόμματα ήρθαν σε μυστική συμφωνία, ανέτρεψαν την κυβέρνηση κι εγκατέστησαν την κυβέρνηση Παρασκευοπούλου. «Και αυτή, όμως, θα αποτελούσε λύση, αν δεν ανατρεπόταν από τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο», τόνισε.

Επ αυτού, ο κ. Μητσοτάκης έκανε γνωστό ότι σε εκείνο το διάστημα ο ηγέτης της ΕΔΑ Γιάννης Πασαλίδης πρότεινε τη συγκρότηση οικουμενικής κυβέρνησης, την οποία αποδέχθηκαν οι πάντες, πλην όμως, ο Γ. Παπανδρέου υπαναχώρησε, «προφανώς υπό την πίεση του Ανδρέα».

Τονίζοντας, εξ άλλου, ότι πίσω από τον σχηματισμό της κυβέρνησης Κανελλοπούλου υπήρχε σχέδιο επιβολής στρατιωτικού νόμου (της «χούντας των στρατηγών») ο κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε σ εκείνη την περίοδο που οδήγησε στη δικτατορία, ως περίοδο «ακραίας πολιτικής αντιπαράθεσης και παρακμής», όπως είπε χαρακτηριστικά.

Ανατρέχοντας, τέλος, στον ρόλο του Στέμματος, ο ομιλητής παρατήρησε ότι οι βασιλείς κινούνταν «εντός του πλαισίου που τους είχε εκχωρήσει ο πολιτικός κόσμος», αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι η πρώτη ανάδειξη Καραμανλή στην πρωθυπουργία έγινε με τις διευκολύνσεις που του παρείχε ο βασιλιάς Παύλος, όπως επίσης και η ανατροπή του Καραμανλή έγινε με απόφαση του Στέμματος, καθώς και οι ανατροπές των κυβερνήσεων Γεωργίου Παπανδρέου και Στέφανου Στεφανόπουλου.

Επ αυτού, ο κ. Μητσοτάκης σημείωσε ότι οι θάνατοι του βασιλιά Παύλου και του Σοφοκλή Βενιζέλου υπήρξαν «μοιραίοι», καθώς η δική τους παρουσία ίσως να απέτρεπε τη ρήξη του Γεωργίου Παπανδρέου με τον θρόνο.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ-ΜΠΕ