Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, στην κοιλάδα του Ηλά είχαν στρατοπεδεύσει Φιλισταίοι και Ισραηλίτες, έτοιμοι για πόλεμο. Κάθε μέρα ο Γολιάθ, ένας Φιλισταίος πολεμιστής πελώριων διαστάσεων, προκαλούσε τον πιο γενναίο από τους αντιπάλους του να αναμετρηθεί μαζί του. Κανείς δεν μπορούσε να τον νικήσει, έως ότου ο μικρόσωμος Δαβίδ, με όπλο μια σφεντόνα, κατάφερε να σκοτώσει το γίγαντα. Στην κινηματογραφική «Κοιλάδα του Ηλά» ένας απόστρατος, βετεράνος του Βιετνάμ, ορθώνει το ανάστημα απέναντι στα συμφέροντα που συσκοτίζουν την υπόθεση δολοφονίας του γιου του. Δεν σκοτώνει το γίγαντα. Ωστόσο, όταν συναρμολογεί όλα τα κομμάτια του παζλ, οι πεποιθήσεις του και τα πατριωτικά του αισθήματα έχουν κλονιστεί ανεπανόρθωτα. Μετά το πολύ ενδιαφέρον φιλμ «Crash», που εμφανίστηκε από το πουθενά και απέσπασε τρία Όσκαρ το 2006, ο Πολ Χάγκις αντλεί υλικό από την εξαφάνιση ενός στρατιώτη που είχε υπηρετήσει στο Ιράκ και στήνει μια πανέμορφη ταινία, με αστυνομική πλοκή και με έντονη κριτική διάθεση προς τις επιλογές της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.
Ο Χανκ Ντίρφιλντ, πρώην στρατιωτικός και φανατικός πατριώτης, μαθαίνει ότι ο γιος του, άρτι αφιχθείς από το μέτωπο του Ιράκ, έχει εξαφανιστεί από τη μονάδα του. Μεταβαίνει στο στρατόπεδο και γίνεται μάρτυρας μιας φρικτής ανακάλυψης. Οι Αρχές βρίσκουν το σώμα του παιδιού σε ερημική περιοχή, τεμαχισμένο και καμένο. Ο στρατός αναλαμβάνει την υπόθεση. Τα στόματα κλείνουν και στον αέρα πλανιέται κάτι αόριστο σχετικά με ναρκωτικά. Κλέβοντας το κινητό τηλέφωνο του νεαρού και έχοντας στο πλευρό του μια αστυνομικό, ο Χανκ κάνει τη δική του έρευνα. Σιγά σιγά αρχίζει να ξεδιαλύνει το μυστήριο της δολοφονίας. Τα βίντεο της ντροπής που κρύβει το τηλέφωνο και η αλήθεια γύρω από το φόνο θα πέσουν πάνω του σαν τσεκουριά. Και ο ηλικιωμένος άντρας, που προέτρεψε το γιο του να πάει να πολεμήσει, πιστεύοντας ακράδαντα στις στρατιωτικές επεμβάσεις για χάρη της Δημοκρατίας, θα πενθήσει πολλαπλά.
Η «Κοιλάδα του Ηλά» είναι η καλύτερη από τις ταινίες που προβλήθηκαν το 2007 και κριτικάρουν τις επεμβάσεις των Αμερικανών σε ξένα κράτη. Σαφώς προσεγγίζει το θέμα συγκινησιακά. Σαφώς δεν αναρωτιέται για τις σκοπιμότητες που κρύβουν όλες αυτές οι στρατιωτικές επιχειρήσεις. Παρ΄ όλα αυτά αγγίζει ευαίσθητα ζητήματα, όπως αυτό του άκριτου υπερπατριωτισμού, και παράλληλα έχει τη λεβεντιά να κοιτάξει κατάματα το σύστημα που δημιουργεί φονικές μηχανές αντί για στρατιώτες. Όλα αυτά χωρίς κορόνες και συνθήματα, χωρίς διδακτική διάθεση και δίχως τον «ξύλινο» λόγο που συναντήσαμε στο έργο του Ρέντφορντ «Λέοντες Αντί Αμνών».
Ο Τόμι Λι Τζόουνς, που είδε το Όσκαρ να πηγαίνει στον Ντάνιελ Ντέι Λιούις, δημιουργεί μία από τις τραγικότερες φιγούρες στην πρόσφατη κινηματογραφική παραγωγή. Μια εξίσου τραγική φιγούρα ζωντανεύει η Σαράντον, στο μικρό ρόλο της μάνας, ενώ η Θέρον υπερασπίζεται με το ταλέντο της ένα μάλλον άχαρο και γεμάτο φράσεις κλισέ χαρακτήρα.
Η μεταφορά του έργου σε ψηφιακή μορφή είναι πολύ καλή. Το κυρίως πρόγραμμα διαθέτει αναμορφικό κάδρο, με έντονη κινηματογραφική αίσθηση. Η διαύγεια βρίσκεται σε πάρα πολύ καλά επίπεδα και τα χρώματα δεν είναι ούτε λαμπερά ούτε «σκοτωμένα»· θα έλεγε κανείς ότι έχουν κάτι από την ατμόσφαιρα ενός γουέστερν. Όσον αφορά στον ήχο, είναι από τις λίγες φορές που η εξακάναλη μπάντα Dolby δεν κρίνεται και τόσο απαραίτητη. Πρόκειται για μια από τις πιο «σιωπηλές» παραγωγές, με τους διαλόγους να κυριαρχούν, τη μουσική επένδυση να ακούγεται αραιά και πού και με τα εφέ να περιορίζονται στα απολύτως απαραίτητα (ατμόσφαιρες χώρων, αυτοκίνητα που πάνε και έρχονται κ.ά.).
Το συνοδευτικό ντοκιμαντέρ είναι χωρισμένο στα δύο και μοιάζει με εκτεταμένο Making of, καθώς, παράλληλα με τις συνεντεύξεις, προβάλλονται στιγμιότυπα από τα γυρίσματα. Στο πρώτο μέρος («After Iraq») οι βασικοί συντελεστές εστιάζουν στο θέμα της ταινίας και μιλούν για τον πόλεμο, ενώ εμφανίζεται και ο πατέρας του στρατιώτη, από την ιστορία του οποίου είναι εμπνευσμένο το σενάριο. Στο δεύτερο («Coming Home») υπάρχει, μεταξύ άλλων, μια συζήτηση σχετικά με τις τραυματικές εμπειρίες όσων υπηρέτησαν στο μέτωπο. Τα έξτρα ολοκληρώνονται με μια σκηνή που αφαιρέθηκε, όπου ο Χανκ αναζητεί μια κοπέλα, με την οποία σχετιζόταν ο γιος του.

Ειδήσεις Σήμερα: