Η αγάπη του Ρόμπερτ Ζεμέκις για τις κινηματογραφικές καινοτομίες μάς είναι γνωστή από την εποχή του «Ποιος παγίδεψε το Ρότζερ Ράμπιτ», όταν πάντρεψε απολαυστικά το παραδοσιακό κινούμενο σχέδιο με τη ζωντανή δράση. Πολύ αργότερα ήταν ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν την τεχνική του Motion Capture σε ταινία μεγάλου μήκους και συγκεκριμένα στο «Πολικό Εξπρές». Ο Τομ Χανκς, φορώντας δεκάδες αισθητήρες στο σώμα και στο πρόσωπό του, έδωσε ζωή σε διάφορους ψηφιακούς αντικαταστάτες του. Με το «Beowulf» ο Ζεμέκις επιχείρησε κάτι ακόμη πιο πρωτοποριακό: να πάρει ένα έπος του μακρινού παρελθόντος και να το μεταφέρει στο σινεμά με την τεχνολογία του μέλλοντος· με την τεχνική, δηλαδή, του Motion Capture Animation, αλλά και με τέτοιον τρόπο, ώστε να μπορεί να παιχτεί με επιτυχία σε τρισδιάστατη μορφή. Το αποτέλεσμα τον δικαίωσε. Το «Beowulf», ιδωμένο στη στερεοσκοπική προβολή του συστήματος Real-D, είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά θεάματα που έχουν παρουσιαστεί ποτέ σε κινηματογραφική αίθουσα. Παράλληλα, ο Ζεμέκις απέδειξε ότι η νέα αυτή φιλμική γεωμετρία, που εκτείνεται από τη… μύτη του θεατή μέχρι τα απώτατα εικονικά βάθη της οθόνης, μπορεί να λειτουργήσει αφηγηματικά. Στο χλιδάτο Real-D, λοιπόν, η ταινία τα πήγε θαυμάσια. Ας δούμε τώρα και τις επιδόσεις της στο ταπεινό DVD.
Εδώ τα πράγματα είναι αρκετά διαφορετικά, καθώς η απουσία των τρισδιάστατων εφέ και η έλλειψη της σχεδόν… υπερφυσικής ευκρίνειας της προβολής Real-D επιτρέπουν στο θεατή να εστιάσει την προσοχή του και στις αδυναμίες της ταινίας. Κάποιες από αυτές αφορούν αυτή καθαυτή την τεχνική της: Τεχνολογικά, το Motion Capture Animation δεν έχει ακόμη φτάσει στο σημείο να δικαιολογεί απόλυτα τη χρήση του. Είναι γεγονός βέβαια ότι προσφέρει μερικές σημαντικές ευκολίες. «Σου λύνει τα χέρια» λέει χαρακτηριστικά ο Ζεμέκις. «Μπορείς να τραβήξεις πλάνα από απίθανες γωνίες, ενώ οι ηθοποιοί δεν χρειάζεται να ανησυχούν για τίποτα άλλο πέρα από την ερμηνεία τους. Στην ουσία δεν ξέρουν καν από ποια γωνία τούς κινηματογραφείς!». Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν προβλήματα, στα οποία ακόμη δεν έχει βρεθεί λύση. Ένα από αυτά είναι το «άδειο βλέμμα», που κάνει τις ψηφιακές ρεπλίκες των ηθοποιών να δείχνουν άψυχες. Μια άλλη αδυναμία της ταινίας αφορά στη μεγάλη της διάρκεια σε σχέση με τη φτωχή πλοκή. Στην τρισδιάστατη θέασή της οι σχεδόν δύο ώρες της «κυλούσαν σαν νεράκι». Αντίθετα, στο DVD των δύο διαστάσεων και των περιορισμένων δυνατοτήτων υπάρχουν στιγμές που το φιλμ μοιάζει να αγκομαχάει.
Τα παραπάνω βέβαια αποτελούν τη μία όψη του νομίσματος, καθώς το «Beowulf» διαθέτει και πολυάριθμες αρετές. Μία από αυτές είναι η ατμόσφαιρα του έργου, η οποία παραπέμπει ευθέως στην εποχή των Βίκινγκ, δίχως τα συνήθη σε χολιγουντιανές παραγωγές φτιασίδια. Επιπλέον, οι ήρωες είναι όσο πρέπει… βάρβαροι, οι «ερμηνείες» τους ταιριαστές στον επικό χαρακτήρα της ταινίας, ενώ το story διαπνέεται από μια γνήσια παγανιστική αύρα. Φυσικά υπάρχουν και τα εκπληκτικής σύλληψης ψηφιακά τέρατα, κάποια από τα οποία είναι αποκρουστικά -όπως ο Γκρέντελ- και κάποια άλλα ακριβώς το αντίθετο: τη μαμά του Γκρέντελ «ενσαρκώνει» το ψηφιακό είδωλο της Αντζελίνα Τζολί!
Η έκδοση εξαντλεί τα όρια που διαθέτει ως μέσο το DVD. Έχει καθαρή εικόνα με λαμπερά χρώματα που κλείνουν προς το ψυχρό μέρος του φάσματος και εντυπωσιακή λεπτομέρεια στα σκοτεινά σημεία. Ο 5.1 ήχος είναι κρυστάλλινος και όπου πρέπει βροντερός, ενώ τα ηχητικά εφέ, μοιρασμένα στα περιφερειακά κανάλια, δημιουργούν ιδιαίτερη αίσθηση. Το μόνο παράπονο που μπορεί να υπάρξει αφορά στην απουσία μιας μπάντας DTS. Στα extra, τέλος, ο χρήστης μπορεί να βρει πλούσιες πληροφορίες τόσο για το μύθο του Μπέογουλφ όσο και για τη δημιουργία της ταινίας.

Ειδήσεις Σήμερα: