Καθώς η δωδέκατη και πιο πρόσφατη δουλειά των αδελφών Κοέν, το αριστουργηματικό «Καμιά Προσευχή για τους Μελλοθάνατους», τρέχει αυτές τις ημέρες στον… ιππόδρομο των Όσκαρ, έχει ενδιαφέρον να γυρίσουμε δεκαοχτώ χρόνια και εννιά ταινίες πίσω και να απολαύσουμε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά, μα και λιγότερο γνωστά έργα τους. Το «Πέρασμα του Μίλερ» είναι κατά βάση μια γκανγκστερική ταινία. Εντούτοις, το φιλμικό της τοπίο συμπεριλαμβάνει διάφορα άλλα είδη, που την κάνουν και φιλμ νουάρ και θρίλερ και δράμα και μαύρη κωμωδία? με δύο λόγια, μια τυπική ταινία των Κοέν.
Η υπόθεση εκτυλίσσεται τον καιρό της ποτοαπαγόρευσης, σε μια αμερικανική μεγαλούπολη, που «διοικείται» από έναν Ιρλανδό αρχιμαφιόζο (τον υποδύεται ιδανικά ο Aλμπερτ Φίνεϊ). Δεξί του χέρι και κεντρικός ήρωας του φιλμ είναι ο λιγομίλητος Τομ (Γκάμπριελ Μπερν). Αφεντικό και υπάλληλος έχουν ερωτευτεί την ίδια γυναίκα, τη Βέρνα, κάτι που φυσικά ο πρώτος δε γνωρίζει. Στην ιστορία εμπλέκονται επιπλέον ένας ανερχόμενος Ιταλός γκάνγκστερ, καθώς και ο Μπέρνι (Τζον Τορτούρο), ο θρασύς μικροαπατεώνας αδελφός της Βέρνα, ο οποίος με τις πλάτες του αρχιμαφιόζου, απολαμβάνει σκανδαλώδη ασυλία. Σημαντικό ρόλο στην υπόθεση παίζουν ακόμη μερικά… ιπτάμενα καπέλα, αλλά και το Πέρασμα του Μίλερ. Μια απομονωμένη δασώδης περιοχή, όπου οι γκάνγκστερ συνηθίζουν να… παίρνουν τον αέρα τους. Μόνο που στο τέλος κάθε τέτοιας «εκδρομής» υπάρχει πάντα μια κενή θέση στο αυτοκίνητο…
Οι Κοέν επέλεξαν ένα άκρως στιλιζαρισμένο νουάρ ύφος, με έντονα κοντράστ και εντυπωσιακές φωτοσκιάσεις, χρησιμοποιώντας συχνά ευρυγώνιους φακούς. Η ταινία διαθέτει ακόμη εξαιρετικές ερμηνείες, μοναδικές ατάκες, αλλά και κάποιες σκηνές που δεν βγαίνουν από το μυαλό, όσα χρόνια και αν περάσουν. Η πιο χαρακτηριστική από αυτές λαμβάνει χώρα στο Πέρασμα του Μίλερ, όπου ο Μπέρνι/Τζον Τορτούρο, αναπαριστά με μοναδικό τρόπο πώς νιώθει ένας μελλοθάνατος.
Οι σκιεροί τόνοι της εικόνας αναπαράγονται με λεπτομέρεια και με ικανοποιητική οξύτητα σε αυτή την καινούργια έκδοση DVD, ενώ, σε ό,τι αφορά τον surround ήχο, το κύριο βάρος το σηκώνουν τα μπροστινά ηχεία. Ως προς τις πρόσθετες παροχές ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στη δεκαπεντάλεπτη συνέντευξη του διευθυντή φωτογραφίας Μπάρι Σόνενφιλντ. Ο Σόνενφιλντ, ο οποίος εδώ και χρόνια έχει στραφεί στη σκηνοθεσία -με ταινίες όπως η «Οικογένεια Aνταμς» και το «Men in Black», να ξεχωρίζουν στη φιλμογραφία του- μας αναλύει το οπτικό ύφος του φιλμ και μας διηγείται διάφορες κωμικές παραμέτρους της συνεργασίας του με τους αδελφούς Κοέν.

Ειδήσεις Σήμερα: