Μετά από μια σειρά ντοκιμαντέρ που σκηνοθέτησε επί τρεις δεκαετίες, με πρώτο τους «Καρβουνιάρηδες», η Αλίντα Δημητρίου παρουσιάζει στο 10ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης το πρώτο της ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους με τον τίτλο «Πουλιά στο Βάλτο».

Η ταινία περιέχει τις ζωντανές μαρτυρίες των ανθρώπων «χωρίς φωνή» στην ιστορία, των ανώνυμων γυναικών που πήραν ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση, καθώς και τις οδυνηρές συνέπειες για τη συμβολή τους στο κίνημα κατά των κατακτητών.

Οι γυναίκες μάρτυρες μιλούν για τη γεμάτη ενθουσιασμό και πάθος στράτευσή τους στις αντιστασιακές οργανώσεις. Από την Ιουλία Μπίμπα, που μετέφερε τα εκκρηκτικά στην ΕΣΠΟ για την ανατίναξή της, και η οποία πιάστηκε, βασανίστηκε άγρια και εκτελέστηκ από τους χιτλερικούς με τσεκούρι στη Γερμανία, μέχρι την Ελένη Σκαρπέτη που οδηγήθηκε από Έλληνες στο Γουδί και την τελευταία στιγμή διασώθηκε.
Αναφέρουν τις διάφορες πλευρές της αντιστασιακής δράσης τους.

Αφενός τις συνθήκες παρανομίας: οργάνωση συσσιτίων, εμψύχωση του λαού, ενημέρωση με συνθήματα, προκηρύξεις, χωνί, συμμετοχή στις κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις, αντίσταση και οργάνωση στις φυλακές, προβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στα βασανιστήρια και στις εκτελέσεις.

Αφετέρου τις συνθήκες του ένοπλου αγώνα, και τη συμμετοχή τους σε μάχες με τους κατακτητές.

Οι διώξεις και τα βασανιστήρια που υπέστησαν μετά την απελευθέρωση αποτελούν ίσως τη σκοτεινότερη σελίδα της νεοελληνικής ιστορίας.

Στην ταινία παρουσιάζονται 32 γυναίκες μάρτυρες και το σύνολο των γυναικών που κατέθεσαν είναι 40. Η ταινία έγινε από μικρό συνεργείο χωρίς χρηματοδότηση. Για το γύρισμα και την επεξεργασία όλου του υλικού χρειάστηκαν 3 χρόνια.

Σ’ αυτό το ντοκιμαντέρ παρουσιάζεται το πρώτο μέρος: Κατοχή – Φυλακές.

Συνεργείο

Κάμερα: Αλέξης Γρίβας-Αφροδίτη Νικολαίδου

Μοντάζ: Ηλέκτρα Βενάκη

Σενάριο-σκηνοθεσία: Αλίντα Δημητρίου

Περίληψη

Πουλιά στο Βάλτο

H συμμετοχή της γυναίκας σε όλες τις ιστορικές διαδικασίες, ακόμα και στις πιο ακραίες, συμμετοχή που παραμένει αφανής, είναι το θέμα της ταινίας «Πουλιά στους βάλτους».

Πιο συγκεκριμένα, η ταινία αναφέρεται στη συμμετοχή και προσφορά της γυναίκας στην Aντίσταση κατά την περίοδο της Kατοχής 1941-44, καθώς και στις συνέπειες που υπέστη. Στηρίζεται στις προφορικές μαρτυρίες των γυναικών που επέζησαν, με άξονα την ιστορική διαδρομή. Σε εκείνο, όμως, όπου εστιάζει δεν είναι η ιστορική περιγραφή αλλά η, μέσα από τις μνήμες, τα βιώματα ή και τα ψυχολογικά τραύματα, αποκάλυψη μιας στάσης ζωής των γυναικών σε πράξεις που θεωρούμε ότι αναφέρονται μόνο στους άνδρες.

Βιογραφικό σκηνοθέτη

Αθήνα, 1933. Σκηνοθεσία: Σχολή Σταυράκου.

Πάνω από 50 ντοκιμαντέρ μικρού και μεσαίου μήκους. Αρθρα-Σεμινάρια-Οργάνωση προβολών. Βιβλίο: Λεξικών Ταινιών Μικρού Μήκους.

Συμμετοχή στα Φεστβάλ: Αντιφεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1977, Θεσσαλονίκης 1978, Ομπερχάουζεν 1979, Παλέρμο 1985.

Βραβεία απο το Αντιφεστιβάλ και το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Φιλμογραφία

Καρβουνιάρηδες, 1977

Θέατρο στο Βουνό, 1985

Ανθρώπινα Δικαιώματα, 1987, 10 ημίωρα ντοκιμαντέρ

Οι Γυναίκες, 1989, 6 ημίωρα ντοκιμαντέρ

Όλοι Εμείς, 1995

28/2/08

Ειδήσεις Σήμερα: