Νέα Υόρκη: Ένας συνδυασμός φύσης και ανατροφής μπορεί να κάνει ορισμένα παιδιά πιθανότερο να εκδηλώσουν προβλήματα συμπεριφοράς, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο Psychological Sciences.

Ο Δρ Ντάνιελ Χαρτ του Κέντρου Παίδων και Μελετών Παιδικής Ηλικίας στο Πανεπιστήμιο Ρατγκερς έθεσε υπό ιατρική παρακολούθηση 138 παιδιά σε διάστημα έξι ετών τα οποία αρχικά πήγαιναν στο νηπιαγωγείο και όταν ολοκληρώθηκε η μελέτη παρακολουθούσαν την τρίτη τάξη του δημοτικού. Κατά τη διάρκεια της έρευνας τα παιδιά υποβάλλονταν σε μετρήσεις της αντίδρασης του αυτόνομου νευρικού συστήματος στο στρες.

Το αυτόνομο νευρικό σύστημα ρυθμίζει τις ακούσιες σωματικές λειτουργίες όπως ο καρδιακός παλμός και η πέψη. Ο ερευνητής υπολόγισε την αντίδραση του αυτόνομου νευρικού συστήματος στο στρες με ένα τεστ που μετρά την εφίδρωση στις παλάμες. Τα παιδιά ελέγχθηκαν μετά από την παρακολούθηση ενός σύντομου, συναισθηματικά ουδέτερου κινηματογραφικού έργου και μετά από την παρακολούθηση μιας αγχώδους σκηνής όπου μια λάμπα προκαλεί φωτιά στο δωμάτιο ενός κοριτσιού.

Οι ερευνητές υπολόγισαν και τον κίνδυνο των παιδιών να έχουν στρεσογόνα οικογενειακή ζωή σύμφωνα με το οικογενειακό εισόδημα και την μόρφωση της μητέρας. Τα παιδιά από οικογένειες με χαμηλό εισόδημα, λιγότερο μορφωμένες οικογένειες διέτρεχαν κίνδυνο να ζουν υπό στρεσογόνες συνθήκες.

Γενικά τα παιδιά που είχαν τόσο υψηλό κίνδυνο οικογενειακού στρες όσο και υπερβάλλουσες αντιδράσεις στο στρεσογόνο κινηματογραφικό έργο ήταν πιθανότερο να εκδηλώσουν προβλήματα συμπεριφοράς τα επόμενα έξι χρόνια.

Αλλά ενώ τα ευρήματα δείχνουν ότι η φύση είναι σημαντική για την προσωπικότητα του παιδιού και την πιθανότητα προβλημάτων συμπεριφοράς, τελικά ίσως η ανατροφή είναι σημαντικότερη.

Όταν τα παιδιά που είναι περισσότερο επιρρεπή σε μεγαλύτερες στρεσογόνες αντιδράσεις δεν έχουν χρόνιο στρες στην οικογενειακή ζωή τους, μπορούν πραγματικά να αναπτυχθούν φυσιολογικά.

health.in.gr

Ειδήσεις Σήμερα: