Η απενεργοποίησης γονιδίου καθιστά τα ποντίκια εξυπνότερα

Σικάγο: Η απενεργοποίηση ενός γονιδίου που έχει σχετιστεί με τη νόσο Αλτσχάιμερ έκανε ποντίκια σε εργαστηριακό περιβάλλον εξυπνότερα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό έντυπο Nature Neuroscience.

Τα πειραματόζωα ήταν πιο ικανά στην αντίληψη των αλλαγών του περιβάλλοντός τους, συγκριτικά με αδέρφια τους.

Ο Δρ Τζέιμς Μπιμπ του Ιατρικού Κέντρου Σαουθγουέστερν του Πανεπιστημίου του Τέξας χρησιμοποίησε τεχνικές γενετικής τροποποίησης για να αναθρέψει ποντίκια που θα μπορούσαν να χειραγωγηθούν ώστε να απενεργοποιηθεί το γονίδιο Cdk5, που ελέγχει την παραγωγή ενός εγκεφαλικού ενζύμου που σχετίζεται με ασθένειες στις οποίες συντελείται θανάτωση νευρώνων στον εγκέφαλο, όπως η νόσος Αλτσχάιμερ.

Η απώλεια νευρώνων είναι διαρκής και το Cdk5 μπορεί να συντελεί σε αυτή τη διαδικασία. Οι ερευνητές κατόρθωσαν να το απενεργοποιήσουν σε ενήλικα τρωκτικά, κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά. Πάντως όταν επιχείρησαν να εκθρέψουν ποντίκια που δεν ήταν φορείς του γονιδίου, τα νεογνά απεβίωσαν κατά τον τοκετό.

Τα ενήλικα τρωκτικά που υπεβλήθησαν σε απενεργοποίηση του Cdk5, συμμετείχαν σε μια σειρά τεστ και είχαν καλύτερες επιδόσεις από τα φυσιολογικά ποντίκια. Η αυξημένη ευαισθησία τους ως προς τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος τα καθιστούσε εξυπνότερα. Μάλιστα ήταν καλύτερα σε πράγματα που είχαν να κάνουν με τη μάθηση και ειδικά τον προσανατολισμό τους μέσα σε έναν λαβύρινθο και στο να θυμούνται ότι είχαν υποστεί σοκ όταν βρίσκονταν σε ένα συγκεκριμένο κλουβί.

Ο Δρ Μπιμπ και οι συνεργάτες του είχαν εμπνευστεί την μελέτη τους από την ανακάλυψη των «Doogie mice» το 1999, μιας ράτσας ποντικιών που είχαν εκτραφεί στο Πανεπιστήμιο του Πρίνσετον.

Τα εν λόγω ποντίκια είχαν αναπτυχθεί με χειραγώγηση του NR2B, ενός γονιδίου που επίσης παίζει ρόλο στην συσχετιστική μνήμη. Το Cdk5 τελικά ελέγχει την ρύθμιση του NR2B.

Η ανακάλυψη αυτού του μηχανισμού μπορεί να συντελέσει σε νέες φαρμακευτικές θεραπείες για τη βελτίωση της γνωστικής επίδοσης των ατόμων με γνωστικά ελλείμματα.

Ο Δρ Μπιμπ εργάζεται πάνω στην ανάπτυξη νέων φαρμάκων που θα έχουν ανάλογη επίδραση στον ανθρώπινο οργανισμό, χωρίς όμως την γενετική τροποποίηση.

«Υπάρχουν άλλες περιπτώσεις, όπως το μετατραυματικό στρες, η εξάρτηση και η κατάθλιψη, όπου θέλουμε να προσαρμόσουμε τη μνήμη και όχι απαραίτητα να την βελτιώσουμε, ώστε να αφαιρέσουμε τις αρνητικές αναμνήσεις που προκαλούν τα προβλήματα. Φυσικά οι παρενέργειες μιας τέτοιας διαδικασίας είναι ασαφείς ακόμα», σημειώνει ο ερευνητής.

health.in.gr