Λένε ότι όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος γλυκαίνει. Τα μίση και τα πάθη αμβλύνονται και τη θέση της οργής παίρνει η σοφία. Εάν, μάλιστα, το πνεύμα παραμένει ανήσυχο, νέες μορφές πάλης εφευρίσκονται για να πάει κανείς κόντρα στις προκλήσεις των καιρών. Τίποτε από όλα αυτά δεν ισχύει στην περίπτωση του Βασίλη Παπακωνσταντίνου.
Παγιδευμένος στην εικόνα του αιώνιου έφηβου και του αιώνια οργισμένου, κυκλοφορεί ακόμα ένα δίσκο, στον οποίο τον πρώτο λόγο έχουν οι κραυγές και οι ροκ εξάρσεις, με κάποιες πινελιές ρέγκε και με άρωμα Κρήτης από τη βιολόλυρα του Μάνου Πυροβολάκη. Η Σοφία Βόσσου υπογράφει τα πιο ενδιαφέροντα τραγούδια της όλης δουλειάς, με κορυφή την πανέμορφη μπαλάντα “Να κοιμηθούμε αγκαλιά”. Οι υπόλοιπες μουσικές άλλοτε φανερώνουν… το δράστη (περίπτωση Λάκη Παπαδόπουλου και Φίλιππου Πλιάτσικα) και άλλοτε υπηρετούν το “ύφος Παπακωνσταντίνου”.
Οι στίχοι είναι το Βατερλό του άλμπουμ. Αραδιάζουν όσα θα ήθελαν να ακούσουν οι “κολασμένοι” της εποχής, χωρίς έμπνευση και με μια κακώς εννοούμενη ποιητικότητα. Με λίγα λόγια, μια “Μετωπική” με πολλά θύματα, κυρίως λόγω αστοχίας υλικού.

Ειδήσεις Σήμερα: