Το 1770, με απώτερο στόχο να συσφίξει τις σχέσεις της με τη Γαλλία, η αυτοκράτειρα της Αυστρίας, Μαρία Θηρεσία, στέλνει την κόρη της στις Βερσαλίες, όπου η νεαρή θα παντρευτεί το γιο του Λουδοβίκου ΙΕ΄, Λουδοβίκο Αύγουστο. Η 15χρονη και κάπως κακομαθημένη Αντουανέτα εγκλωβίζεται στην εθιμοτυπία της γαλλικής Αυλής και σε έναν κόσμο γεμάτο ίντριγκες και κουτσομπολιό. Το γεγονός ότι δεν αποκτά παιδιά, καθώς ο σύζυγός της ούτε που την αγγίζει, προκαλεί διαρκώς σχόλια και καθιστά τη θέση της επισφαλή. Ο Λουδοβίκος ΙΕ΄ πεθαίνει ξαφνικά. Η ίδια και ο σύζυγός της στέφονται βασιλείς. Με τη βοήθεια του βασιλικού γιατρού μαθαίνουν… τι πρέπει να κάνουν για να τεκνοποιήσουν και αμέσως αποκτούν το πρώτο από τα τρία τους παιδιά. Το 1789 ξεσπά η Γαλλική Επανάσταση. Οι βασιλείς συλλαμβάνονται, μαζί με διάφορους άλλους ευγενείς. Τέσσερα χρόνια αργότερα οδηγούνται στη λαιμητόμο. Η Αντουανέτα αποκεφαλίστηκε το 1793, με την κατηγορία της προδοσίας. Ήταν μόλις 37 ετών.
Διεφθαρμένη, σπάταλη και κυνική. Κάπως έτσι περιγράφει η Ιστορία τη Μαρία Αντουανέτα, αποδίδοντάς της και την περίφημη φράση: «Πεινάει ο λαός; Δώστε του παντεσπάνι». Οι σύγχρονοι ιστορικοί διατηρούν επιφυλάξεις και ως προς το αν ειπώθηκε κάτι τέτοιο και γενικότερα ως προς την υπόσταση της τραγικής βασίλισσας. Μια ανάλογη εκδοχή υιοθετεί και η Σοφία Κόπολα και ζωντανεύει στην οθόνη τη σύντομη ζωή της θρυλικής ηγεμόνος, από τη σκοπιά μιας έφηβης που βρέθηκε στη δίνη πολιτικών σκοπιμοτήτων και ιστορικών γεγονότων. Η Αντουανέτα της Κόπολα είναι ένα παιδί που αντιδρά στην υποκρισία που το περιβάλλει και έπειτα λυγίζει υπό το βάρος των ευθυνών που ξαφνικά αναλαμβάνει. Στο πλαίσιο της ανεμελιάς της ηλικίας ξεδίνει με ξέφρενα πάρτι, με διάφορες σπατάλες και με εραστές. Χάνει το θρόνο της και τη ζωή της, χωρίς καλά καλά να έχει αντιληφθεί τι συμβαίνει γύρω της.
Η «Marie Antoinette» δεν αποτελεί κινηματογραφική βιογραφία, αλλά τη ματιά μιας δημιουργού σε μια αμφιλεγόμενη ηρωίδα και στον κόσμο χλιδής που την περιβάλλει. Στις δύο ώρες που διαρκεί, ο θεατής πνίγεται στον πλούτο (εκθαμβωτικά κοστούμια και σκηνικός διάκοσμος πνιγμένος στο χρυσό), στα χρώματα και στα περίτεχνα σερβιρισμένα εδέσματα. Η ποπ μουσική επένδυση δίνει έναν αέρα μοντέρνου στο εγχείρημα, που απέσπασε μεν το Όσκαρ Κοστουμιών, αλλά δεν πήρε τις καλύτερες κριτικές. Στη χώρα μας κυκλοφόρησε απευθείας σε φορμά για οικιακή προβολή.
Η ποιότητα του ευρωπαϊκού ψηφιακού δίσκου είναι εξαιρετική. Η αναμορφική εικόνα διαθέτει άριστη ανάλυση και φωτεινότητα (mastered in High Definition) και παράλληλα αποδίδει εκπληκτικά την ποικιλία χρωμάτων που συναντάμε σε κάθε σκηνή: σατέν φορέματα, χρυσές μπορντούρες, πορσελάνινα σερβίτσια, πολύχρωμα γλυκίσματα, επιβλητικοί κήποι, σκηνές στη φύση, κάποιο ηλιοβασίλεμα. Η οξύτητα είναι λιγάκι «τσιμπημένη», αλλά η αίσθηση του βάθους πλησιάζει το απόλυτο. Η μπάντα συνοδεύει τη δράση. Έχουμε μια αρκετά καλή ηχητική εντύπωση χώρων (οι αχανείς αίθουσες, η παράσταση της όπερας), ενώ χαμηλές συχνότητες εξαπολύονται στη σκηνή με τα πυροτεχνήματα.
Το πρόσθετο υλικό δεν συνοδεύεται από υπότιτλους (ούτε καν αγγλικούς). Στο Making of, που διαρκεί περίπου 26 λεπτά, εμφανίζονται σχεδόν όλοι οι συντελεστές. Η συγγραφέας του βιβλίου «Marie Antoinette: The Journey» και η ενδυματολόγος μιλούν για το όραμα της σκηνοθέτιδος, τη στιγμή που η ίδια η Κόπολα αναφέρει ότι θέλησε να δημιουργήσει μια ιμπρεσιονιστική εικόνα του μπαρόκ. Από τη θέση του διευθυντή παραγωγής, ο πατέρας Κόπολα σιγοντάρει την κόρη, μιλώντας για μια φρέσκια οπτική στην εκκεντρικότητα της εποχής. Τέλος, ο σκηνογράφος εξηγεί πώς οι μουσειακοί χώροι (έγιναν γυρίσματα στις Βερσαλίες και στο Τριανόν) μεταμορφώθηκαν σε δωμάτια και σαλόνια που υποτίθεται ότι σφύζουν από ζωή. Τα έξτρα συμπληρώνουν δύο σκηνές που αφαιρέθηκαν στο τελικό μοντάζ και μια μίνι περιήγηση στις Βερσαλίες, από εκπομπή του MTV.

Ειδήσεις Σήμερα: