Στα χέρια 17 εκατ. Γάλλων το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών

43

Αποκαλούνται συχνά οι «νέοι επαναστάτες» της Γαλλίας, οι απρόβλεπτοι sans culottes που μπορεί να κρίνουν το αποτέλεσμα των εκλογών της Κυριακής. Τα 17 εκατομμύρια αναποφάσιστοι ψηφοφόροι ασκούν μεγάλη πίεση στους υποψήφιους, που προσπαθούν μέχρι και την τελευταία στιγμή να αλιεύσουν όσο περισσότερες ψήφους μπορούν…

Οι προεδρικές εκλογές, που θα διεξαχθούν στις 22 Απριλίου και στις 6 Μαΐου, έχουν χαρακτηριστεί οι κρισιμότερες της τελευταίας 20ετίας, αφού μια νέα πολιτική γενιά υπόσχεται να λύσει τα προβλήματα της ανεργίας, του δημοσίου χρέους, της οικονoμικής στασιμότητας, του ρατσισμού, των ταραχών στα προάστια και της γενικότερης κοινωνικής δυσφορίας.

Παρόλο που υπάρχει όμως ένα τεράστιο ενδιαφέρον για τις εκλογές, με ρεκόρ νέων ψηφοφόρων, καθημερινές τηλεοπτικές συζητήσεις και πολλά πολιτικά βιβλία, το 46% των ψηφοφόρων δεν έχουν αποφασίσει ακόμη τι θα ψηφίσουν.

Σύμφωνα με τον Guardian, περισσότερο διστάζουν οι γυναίκες, οι νέοι, οι φοιτητές και η εργατική τάξη. Το 80% των ψηφοφόρων λέει ότι οι εκλογές είναι το πιο ενδιαφέρον θέμα συζήτησης.

Ωστόσο, η σύγχυση που επικρατεί είναι τόσο μεγάλη, ώστε το περιοδικό Le Nouvel Observateur όρισε μια νέα πολιτική δομή που αποτελείται από Δεξιούς οι οποίοι φοβούνται τον Σαρκοζί, αριστερούς που τάσσονται με τον (κεντροδεξιό) Μπαϊρού και φεμινίστριες που δεν μπορούν να αντέξουν τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ.

Έχοντας επίγνωση ότι και η τελευταία ψήφος μετρά, οι υποψήφιοι προσπαθούν να διευρύνουν τον κύκλο των ακροατών τους. Μάλιστα, τον τελευταίο καιρό δίνουν συνεντεύξεις σε περιοδικά για ζωόφιλους.

Στο κέντρο του Παρισιού, ωστόσο, πολλοί αναποφάσιστοι ψηφοφόροι λένε ότι όλα αυτά δεν τους έχουν βοηθήσει να καταλήξουν σε μια άποψη.

Παρόλο που οι περισσότεροι ψηφοφόροι λένε ότι η ανεργία και η οικονομική κατάσταση βρίσκονται στην κορυφή των ανησυχιών τους, κανένα θέμα δεν έχει παραμείνει στην κορυφή της επικαιρότητας για διάστημα μεγαλύτερο των 48 ωρών. Το βέβαιο είναι πάντως πως όποιος κι είναι ο νικητής, η πολιτική που θα ακολουθήσει θα μοιάζει σε αρκετά σημεία με αυτήν που ακολούθησε τα τελευταία χρόνια ο Τόνι Μπλερ στη Βρετανία.

Όπως επισημαίνει στον Guardian ο ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον Ας, την ώρα που ο Μπλερ εγκαταλείπει την εξουσία στη Βρετανία, ο μπλερισμός φτάνει στη Γαλλία.

Ο λιγότερο μπλερικός είναι ο Φρανσουά Μπαϊρού, που στρέφεται περισσότερο προς τη Γερμανία και τον καπιταλισμό του Ρήνου. Γιατί η αλήθεια είναι ότι οι μεγάλες χώρες της Ευρώπης ακολουθούν διαφορετικά μοντέλα του καπιταλισμού. Αυτό που δουλεύει στη Βρετανία μπορεί να μη δουλεύει στη Γαλλία, και αντιστρόφως. Η πρόκληση λοιπόν για τη Γαλλία είναι να βρει το μοντέλο που θα δουλεύει στη δική της περίπτωση.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ-ΜΠΕ