Λονδίνο: Τέσσερα γονίδια συνασπίζονται για να βοηθήσουν τον καρκίνο να εξαπλωθεί σε όλο τον οργανισμό, περιλαμβανομένου και ενός που επηρεάζεται από τα φάρμακα κατά της αρθρίτιδας, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο Nature.

Μια δεύτερη μελέτη που δημοσιεύεται στο ίδιο έντυπο, αποκαλύπτει ότι 87 διαφορετικά γονίδια συνεργάζονται και κάνουν τον καρκίνο περισσότερο ευάλωτο στην φαρμακευτική αγωγή.

Ο καρκίνος είναι γενικά θεραπεύσιμος πριν δώσει μεταστάσεις. Αλλά μόλις ο όγκος διασπαστεί από το αρχικό σημείο και αρχίζει να δίνει μεταστάσεις, είναι σχεδόν αδύνατον να κατασταλεί.

Στην πρώτη μελέτη, Δρ Χουάν Μασσαγκουε του Ιατρικού Ινστιτούτου Howard Hughes στο Αντικαρκινικό Ιατρικό Κέντρο Memorial-Sloan Kettering της Νέας Υόρκης εντόπισε τέσσερα γονίδια που φαίνεται ότι βοηθούν τα κύτταρα του καρκίνου του μαστού να δώσουν μεταστάσεις στους πνεύμονες. Η απενεργοποίηση και των τεσσάρων γονιδίων ταυτόχρονα μειώνει σημαντικά την ικανότητα του όγκου του μαστού να εξαπλωθεί, τουλάχιστον σύμφωνα με τα αποτελέσματα των πειραμάτων που έγιναν σε ποντίκια.

Πιο αναλυτικά ο Δρ Μασσαγκουε και οι συνεργάτες του σε μια σειρά πειραμάτων που διενήργησαν, διαπίστωσαν ότι τα γονίδια EREG, MMP-1, MMP-2 και COX-2 παράγουν πρωτεΐνες οι οποίες συνδυάζονται για να δώσουν στα καρκινικά κύτταρα την δυνατότητα να περάσουν στην αιματική κυκλοφορία και να περάσουν στους πνεύμονες.

Η δράση των γονιδίων απεδείχθη σε μια κυτταρική σειρά ανθρώπινων καρκινικών κυττάρων του μαστού. Από τα απενεργοποίησαν σταδιακά, στη συνέχεια τα ένεσαν σε ποντίκια. Η ταυτόχρονη σίγαση των γονιδίων ανέστειλε την ανάπτυξη του καρκίνου του μαστού στα τρωκτικά και σχεδόν μπλοκάρισε πλήρως τον σχηματισμό πνευμονικών μεταστάσεων. Η σίγαση ενός γονιδίου κάθε φορά, είχε σαφώς μικρότερη επίδραση.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι και τα τέσσερα γονίδια ειναι σημαντικά τόσο για την επιθετική ανάπτυξη του πρωτοπαθούς όγκου όσο και για την μετάσταση: βοηθούν στην απαγωγή ενός δικτύου αιμοφόρων αγγείων για τη σίτιση του όγκου, βοηθούν τα κύτταρα του όγκου να αποδράσουν προς τα αιμοφόρα αγγεία και τελικά να καταλήξουν στους πνεύμονες, και βοηθούν τον δρόμο προς τα τριχοειδή τοιχώματα, να εδραιωθούν και τελικά να αναπτυχθούν.

Μάλιστα οι επιστήμονες απέδειξαν ότι ο συνδυασμός υφισταμένων δραστικών ουσιών, γνωστών για την ανασταλτική τους δράση (η σελεκοξίμπη και η σετουξιμάμπη, είναι ήδη εγκεκριμένες, συνδυαστικά με το πειραματικό σκεύασμα GM6001) είχαν παρόμοιο αποτέλεσμα σίγασης των γονιδίων.

Το επόμενο βήμα είναι να συγκροτηθεί δείγμα γυναικών των οποίων οι καρκίνοι του μαστού εξαρτώνται από τα τέσσερα γονίδια, ώστε να ελεγχθεί αν ο συνδυασμός των προαναφερόμενων δραστικών ουσιών θα λειτουργήσει προστατευτικά.

Στη δεύτερη μελέτη ο Δρ Μάικλ Γουάιτ του Ιατρικού Κέντρου Σαουθγουέστερν του Πανεπιστημίου του Τέξας, μελέτησε σχεδόν ολόκληρο το ανθρώπινο γονιδίωμα για να βρει τα γονίδια που ευθύνονται για την ευπάθεια των καρκινικών κυττάρων του πνεύμονα στην αντικαρκινική δραστική ουσία πακλιταξέλη.

Όταν εντοπίστηκαν τα 87 γονίδια και απενεργοποιήθηκαν, τα καρκινικά κύτταρα εξοντώθηκαν με την πακλιταξέλη, σε δοσολογίες 1.000 φορές χαμηλότερη από αυτή που συνήθως χρησιμοποιείται.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μικρά μόρια, τα μικρά παρεμβάλοντα RNAs, για να αναστείλουν τη δράση του κάθε γονιδίου ξεχωριστά. Το RNA παίζει σημαντικό ρόλο στην μετατροπή του γενετικού κώδικα DNA σε πρωτεΐνες, αλλά η παρεμβολή σαμποτάρει τη διαδικασία. Αφού κάθε γονίδιο απενεργοποιήθηκε, ελέγχθηκε το ποσοστό επιβίωσης των καρκινικών κυττάρων που είχαν υποβληθεί σε καλλιέργεια με την πακλιταξέλη.

Ορισμένα εκ των 87 συγκεκριμένων γονιδίων ήδη αντιμετωπίζονται με υφιστάμενα αντικαρκινικά φάρμακα, ενώ άλλα βρίσκονται ακόμα στο στάδιο των πειραματικών αντικαρκινικών εμβολίων.

Ωστόσο, η μελέτη βοηθά τους ερευνητές να εξηγήσουν γιατί ορισμένοι χημειοθεραπευτικοί παράγοντες έχουν κακή απόδοση σε ορισμένους καρκίνους, κυρίως τον καρκίνο του πνεύμονα. Επίσης αναμένεται να βοηθήσει τους επιστήμονες να χρησιμοποιήσουν σωστά φάρμακα με υψηλή τοξικότητα σε χαμηλότερες δόσεις.

health.in.gr

Ειδήσεις Σήμερα: