Απέραντη και αβάσταχτη η δυστυχία του ιρακινού λαού, λέει ο Ερυθρός Σταυρός

51

Χειροτερεύουν περισσότερο από ποτέ οι συνθήκες διαβίωσης των Ιρακινών. Η καθημερινή αιματοχυσία προκαλεί απέραντη και αβάσταχτη δυστυχία, αναφέρει η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού (ICRC) σε νέα της έκθεση υπό τον τίτλο «Πολίτες δίχως προστασία».

Η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού διατηρεί παρουσία στο Ιράκ παρά τον βομβαρδισμό των γραφείων της στη Βαγδάτη περισσότερο από τρία χρόνια πριν.

Για τη σύνταξη της νέας έκθεσης ρωτήθηκαν οι ίδιοι οι πολίτες του Ιράκ τι θα μπορούσε να γίνει για να βοηθηθούν. Και η απάντηση ήταν σοκαριστική, αναφέρει ο διευθυντής επιχειρήσεων της ICRC, Πιερ Κραχενμπελ. «Ο πόνος που υπομένουν σήμερα οι Ιρακινοί άνδρες, γυναίκες και παιδιά είναι αβάσταχτος και απαράδεκτος» τονίζει.

«Η ICRC καλεί όλους όσοι μπορούν να επηρεάσουν την κατάσταση να δράσουν τώρα για να διασφαλίσουν ότι οι ζωές των απλών ανθρώπων θα προστατευθούν. Αυτό είναι υποχρέωση βάσει του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου» υπογραμμίζει ο διευθυντής επιχειρήσεων.

Η γνωστή για την ουδετερότητά της Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού δεν επιρρίπτει ευθύνες σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις για αυτό που αποκαλεί καταστροφική κατάσταση από πλευράς ασφαλείας, επισημαίνει ο ανταποκριτής του BBC στη Γενεύη.

Στην έκθεση καθίσταται σαφές πως ουδείς, περιλαμβανομένης της ιρακινής κυβέρνησης και των ξένων δυνάμων, δεν έχει κάνει μέχρι στιγμής αρκετά.

Οι εργαζόμενοι στον Ερυθρό Σταυρό ρώτησαν τις γυναίκες του Ιράκ για τη ζωή τους.

«Εάν υπάρχει κάτι που θα μπορούσε να κάνει οποιοσδήποτε για να μας βοηθήσει πραγματικά θα ήταν να βοηθήσει να μαζέψουμε τις σορούς που γεμίζουν τους δρόμους μπροστά από τα σπίτα μας κάθε πρωί και που κανείς δεν τολμά να τις αγγίξει ή να τις απομακρύνει για λόγους ασφαλείας» λέει μία Ιρακινή…

Οι γυναίκες αναφέρουν πως είναι «αφόρητο» να αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους καθημερινά αυτή την κατάσταση πηγαίνοντας στο σχολείο.

Η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού αναφέρει πως είναι εξαιρετικά δύσκολο να καθοριστεί ο αριθμός των ατόμων που σκοτώνονται σε ανταλλαγές πυρών, βομβιστικές επιθέσεις ή στρατιωτικές επιχειρήσεις, όμως η γενική εικόνα είναι πως η κατάσταση επιδεινώνεται σταθερά. Ο αριθμός των προσφύγων διογκώνεται, το ιατρικό προσωπικό τρέπεται σε φυγή.

Κάθε πτυχή της καθημερινής ζωής χειροτερεύει: Μία επίσκεψη στην αγορά έχει γίνει πλέον ζήτημα ζωής και θανάτου…

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ