Γονιδιακή μετάλλαξη αυξάνει τον κίνδυνο αλκοολισμού

Νέα Υόρκη: Ολλανδοί επιστήμονες αναγνώρισαν μια γονιδιακή ποικιλομορφία που φαίνεται να επηρεάζει την έντονη επιθυμία του ατόμου για αλκοόλ, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο Alcoholism: Clinical and Experimental Research.

Πιστεύουν ότι η ανακάλυψη αυτή μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην αναγνώριση των ατόμων υψηλού κινδύνου και την επιλογή των καλύτερων θεραπευτικών επιλογών για την αντιμετώπιση της εξάρτησης από το αλκοόλ.

Η γονιδιακή μετάλλαξη περιλαμβάνει μια κυτταρική δομή που ονομάζεται μ-οπιοειδής υποδοχέας. Παλαιότερες μελέτες έχουν δείξει ότι ο συγκεκριμένος υποδοχέας προσδένεται στην β-ενδορφίνη, μια αναλγητική ουσία που εκκρίνει ο οργανισμός εις ανταπόκριση στην πρόσληψη αλκοόλ και άλλων διεγερτών.

Περαιτέρω διερεύνηση του ζητήματος έχει αποκαλύψει ότι όταν η γονιδιακή μετάλλαξη ή αλληλόμορφο G, είναι παρούσα, ο υποδοχέας προσδένεται στην β-ενδορφίνη πιο δυνατά παρά όταν είναι παρόν το πιο κοινό αλληλόμορφο Α.

Η Δρ Έσθερ βαν ντε Βιλντενμπεργκ του Πανεπιστημίου του Μάαστριχ μελέτησε την επίδραση των αλληλόμορφων Α και G στην ακατάσχετη επιθυμία για αλκοόλ.

Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 84 άνδρες που ήταν φορείς μόνο του αλληλόμορφου Α και 24 που ήταν φορείς τουλάχιστον ενός αντιγράφου του αλληλόμορφου G. Το οικογενειακό ιστορικό αλκοολισμού ήταν συγκρίσιμο μεταξύ των δύο ομάδων.

Η ακατάσχετη επιθυμία, η διέγερση και σιελόρροια καταγράφηκαν για κάθε άτομο ξεχωριστά μετά την έκθεση σε νερό ή μπίρα σε τεστ διάρκειας 3 λεπτών.

Οι φορείς του αλληλόμορφου G είχαν σημαντικά περισσότερη ακατάσχετη επιθυμία συγκριτικά με τα άτομα με αλληλόμορφο A. Αντίθετα, η διέγερση και η σιελόρροια δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων.

Επιπρόσθετα, η ερευνήτρια παρατήρησε ότι οι φορείς του αλληλόμορφου G είχαν διπλάσιες πιθανότητες να αναφέρουν παράνομη χρήση ουσιών σε κάποια φάση της ζωής τους.

health.in.gr