Ομολογώ ότι περίμενα πολλά από το συγκεκριμένο δίσκο του Γιάννη Κούτρα. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα με είχε προετοιμάσει για κάτι ξεχωριστό: η επιστροφή στη δισκογραφία έπειτα από πολλά χρόνια απουσίας, ο μύθος του “Σταυρού του Νότου”, οι συντελεστές, η συγκινητική ειλικρίνεια με την οποία ο ίδιος είχε εξηγήσει τη μακρόχρονη αποχή του από το μουσικό γίγνεσθαι και πάνω από όλα η φωνή που θυμόμουν από τα παλιά -ένα μείγμα ακατέργαστης δύναμης και παρουσίας φίλου καλού.
Ακούγοντας το άλμπουμ, βρήκα την ίδια φωνή, σαφώς σμιλεμένη από το χρόνο, αλλά Φωνή. Βρήκα ένα συγκλονιστικό τραγούδι (“Μοιράζουν τη ζωή σε μεροκάματα”), μια μελωδική στιγμή (“Τι φταίει”) και αρκετές συνθέσεις στον απόηχο εκείνων που κάποτε έντυσαν τους στίχους του Καββαδία. Σαφώς, πρόκειται για μια αξιοπρεπέστατη δουλειά. Γιατί, όμως, σκέφτομαι διαρκώς εκείνο που λέμε συχνά, ότι δηλαδή το “καλύτερο” είναι πάντα εχθρός του “καλού”;
Μουσική και στίχους έχουν γράψει οι Θ.Μικρούτσικος, Λ.Μαχαιρίτσας, Δ.Τσακνής, Κ.Λειβαδάς, Μ.Στρόφαλης, Η.Μακρίδης, Γ.Κότσιρας, Μ.Ελευθερίου, Οδ.Ιωάννου, Ι.Σούσης, Μ.Ξυδούς, Α.Θωμόπουλος και Β.Γεροθόδωρου.

Ειδήσεις Σήμερα: