Live at the Royal Albert Hall – Κριτική

Ο Σταμάτης Σπανουδάκης μεταγράφει για συμφωνική ορχήστρα μερικές γνωστές συνθέσεις του. Η Royal Philharmonic Concert Orchestra -υπό τη διεύθυνση του William Relton- εκτελεί τα μουσικά μέρη (“Νύφες”, “Για τη Σμύρνη”, “Θάλασσα” κ.ά.), ενώ εκατονταμελής χορωδία λέει στα αγγλικά και στα ελληνικά το θέμα από τα “Πέτρινα Χρόνια” και το κομμάτι “Πόλη γλυκιά”. Κατά την προσωπική μου άποψη η συγκεκριμένη εκτέλεση ούτε προσθέτει ούτε αφαιρεί τίποτε από τις μελωδίες. Η απάντηση ωστόσο για το εγχείρημα δείχνει να κρύβεται στο σημείωμα του συνθέτη. Μολονότι χαρακτηρίζει τη διαδικασία μεταγραφής “βαρετή δουλειά”, ο Σ.Σπανουδάκης εξηγεί το λόγο για τον οποίο μπήκε στον κόπο: “Ήθελα οι παρτιτούρες μου να υπάρχουν, για όποια ορχήστρα θα επιθυμούσε να παίξει τη μουσική μου, αλλά και εγώ να μπορώ αντιστοίχως να παίζω, με οποιαδήποτε ορχήστρα στον κόσμο, σίγουρος ότι θα ακούω “πίσω” μου, τον ήχο ακριβώς που θέλω”. Φιλοδοξία ομολογημένη και που δεν επιδέχεται αντιρρήσεις…