«Με παίζουν τα ραδιόφωνα, άρα υπάρχω». Οι απανωτές ραδιοφωνικές μεταδόσεις τραγουδιών από τον προηγούμενο δίσκο («Ανοιξη») φαίνεται ότι… γλύκαναν τη Γλυκερία και ενάμιση χρόνο μετά κυκλοφορεί ένα ακόμη trendy άλμπουμ. Η «Βροχή των Αστεριών» έχει ανομοιογενές περιεχόμενο (λαϊκά, ποπ, λάτιν, μπαλάντες), κάτι αναπόφευκτο από τη στιγμή που τη μουσική και τους στίχους υπογράφουν δημιουργοί από διαφορετικούς χώρους (Χατζηγιάννης, Κραουνάκης, Γερμενής, Τερζής, Μωραΐτης, Χ.Αλεξίου, Βραχάλη, Παυριανός κ.ά.).
Τα λαϊκά track, ιδιαίτερα το ζεϊμπέκικο «Εμείς οι μόνοι», το «Τσιγάρο» και το ατμοσφαιρικό «Ένα αντίο», κερδίζουν άνετα τις εντυπώσεις και αξιοποιούν τη φωνή της καλλιτέχνιδος. Τα υπόλοιπα τραγούδια άλλοτε ροκανίζουν το χρόνο και άλλοτε οδηγούν μια κατεξοχήν λαϊκή τραγουδίστρια σε «φωναχτές» ποπ ερμηνείες.