Ο Ed Harcourt ισορροπεί ευαίσθητα πάνω σε τεντωμένο σκοινί. Ύστερα από πέντε δίσκους σε έξι μόλις χρόνια, διεκδικεί μεν επάξια τον τίτλο του πολυγραφότατου τραγουδοποιού, πλην όμως αδυνατεί όλο και περισσότερο να αποφύγει τις επαναλήψεις. Μετά την υποψηφιότητα του «Here Be Monsters» για μουσικό βραβείο Mercury και τα φώτα της δημοσιότητας που προσηλώθηκαν ξαφνικά και ανελέητα πάνω του, τα μουσικά του βήματα αποκτούν σαφώς πιο εσωτερικό χαρακτήρα. Η μεταβολή που είχε γίνει πιο έκδηλη στο «Strangers» (2004) δείχνει να ολοκληρώνεται στο «Όμορφο Ψέμα», τουλάχιστον όσον αφορά στην υιοθέτηση εκφραστικών μέσων που παραπέμπουν περισσότερο στους Randy Newman και Tom Waits από ό,τι στους Chet Baker και Todd Rundgren. Ευτυχώς, το πνεύμα του Nick Drake σώζει την κατάσταση εξακολουθώντας να τον στοιχειώνει, παρά την ερωτική του διάθεση. Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε στο σπίτι της γιαγιάς του, με τη βοήθεια του ηλικίας εκατό ετών πιάνου της, αλλά και τη συνδρομή από τις κιθάρες των Graham Coxon και BJ Cole.

Ειδήσεις Σήμερα: