Νούρα Νούρα – Κριτική
Μουσικά θέματα από μια ταινία που δεν γυρίστηκε ποτέ, αλλά “προβλήθηκε” στη φαντασία του Σταύρου Ξαρχάκου, όταν αυτός διάβασε την ιστορία του Αμπντούλ Αζίζ Αλ Σαούντ. Το έργο γράφτηκε το 1984 και εκδίδεται σε δίσκο πρώτη φορά. Σε επίπεδο ύφους έχει ελληνικά χρώματα, με το σαντούρι, τα κρουστά ή τα πνευστά να δίνουν ένα άρωμα […]
Μουσικά θέματα από μια ταινία που δεν γυρίστηκε ποτέ, αλλά “προβλήθηκε” στη φαντασία του Σταύρου Ξαρχάκου, όταν αυτός διάβασε την ιστορία του Αμπντούλ Αζίζ Αλ Σαούντ. Το έργο γράφτηκε το 1984 και εκδίδεται σε δίσκο πρώτη φορά. Σε επίπεδο ύφους έχει ελληνικά χρώματα, με το σαντούρι, τα κρουστά ή τα πνευστά να δίνουν ένα άρωμα Αραβίας και να παραπέμπουν σε εικόνες της ερήμου: μάχες με άλογα και σπαθιά, μια τέντα κάτω από τον έναστρο ουρανό, καραβάνια στη μέση μιας θάλασσας από άμμο. Δύσκολα θα μιλούσαμε για μια κορυφαία δουλειά του Στ.Ξαρχάκου, που άδικα έμεινε τόσο καιρό στο συρτάρι. Τα μοτίβα έχουν μια καθαρότητα και μια διάσταση παραμυθιού. Παράλληλα, όμως, έχουν έντονη την αίσθηση του “ακούω, περνάω καλά όσο διαρκεί, ξεχνάω”. Την ορχήστρα διευθύνει ο ίδιος ο συνθέτης, ενώ τους πίνακες που κοσμούν το εξώφυλλο και το συνοδευτικό ένθετο έχει φιλοτεχνήσει ο ζωγράφος Γιώργος Σταθόπουλος.
- Νέας Υόρκη: Επίθεση με μαχαίρι στο μετρό – Τρεις τραυματίες, νεκρός ο δράστης
- Η μάχη του τίτλου στην Premier League: Το πρόγραμμα των Άρσεναλ και Μάντσεστερ Σίτι ως το φινάλε
- Γιατί οι Big Tech και ο λαϊκισμός έχουν έναν κοινό εχθρό: τον δημοκρατικό έλεγχο
- Μεγάλη φωτιά σε διαμέρισμα στη Νέα Σμύρνη
- Κύπρος: Δύο οι νεκροί από την κατάρρευση πολυκατοικίας – Συνεχίζονται οι έρευνες στα συντρίμμια
- Τα αποτελέσματα όταν ρίχνεις το επίπεδο: Οι Ιρανοί νίκησαν τον Τραμπ στην «έδρα» του… τα Social Media
