Μουσικά θέματα από μια ταινία που δεν γυρίστηκε ποτέ, αλλά «προβλήθηκε» στη φαντασία του Σταύρου Ξαρχάκου, όταν αυτός διάβασε την ιστορία του Αμπντούλ Αζίζ Αλ Σαούντ. Το έργο γράφτηκε το 1984 και εκδίδεται σε δίσκο πρώτη φορά. Σε επίπεδο ύφους έχει ελληνικά χρώματα, με το σαντούρι, τα κρουστά ή τα πνευστά να δίνουν ένα άρωμα Αραβίας και να παραπέμπουν σε εικόνες της ερήμου: μάχες με άλογα και σπαθιά, μια τέντα κάτω από τον έναστρο ουρανό, καραβάνια στη μέση μιας θάλασσας από άμμο. Δύσκολα θα μιλούσαμε για μια κορυφαία δουλειά του Στ.Ξαρχάκου, που άδικα έμεινε τόσο καιρό στο συρτάρι. Τα μοτίβα έχουν μια καθαρότητα και μια διάσταση παραμυθιού. Παράλληλα, όμως, έχουν έντονη την αίσθηση του «ακούω, περνάω καλά όσο διαρκεί, ξεχνάω». Την ορχήστρα διευθύνει ο ίδιος ο συνθέτης, ενώ τους πίνακες που κοσμούν το εξώφυλλο και το συνοδευτικό ένθετο έχει φιλοτεχνήσει ο ζωγράφος Γιώργος Σταθόπουλος.

Ειδήσεις Σήμερα: