Ο Prince Rogers Nelson δεν έχει συνηθίσει τελευταία σε ευχάριστες εκπλήξεις τους νοσταλγούς της εποχής που πάντρευε μοναδικά τις funk, soul και pop επιρροές του από τους Parliament, Sly & The Family Stone, Stevie Wonder και Beatles. Αυτή τη φορά επανέρχεται με τέσσερις ινστρουμένταλ προτάσεις που τιτλοφορούνται με τα αντίστοιχα σημεία του ορίζοντος, έχοντας ως κύρια θεματική την jazz και εμφανείς επιρροές από το funk και το new age. Όπως δεν είναι δυνατό να παραβλέψει κανείς μερικές εγγενείς αδυναμίες των συνθέσεων, με πρώτη και σημαντικότερη την «εξαναγκασμένη» ισότιμη διάρκειά τους στα δεκατέσσερα λεπτά, έτσι δεν θα πρέπει να παραβλέψει τη δεδομένη δυναμική τους, η οποία κατά τη γνώμη μας θα αναδεικνυόταν σαφέστερα χωρίς ανώφελες επιμηκύνσεις. Τα «North» και «West» υπερτερούν, με σημαντικότερο πλεονέκτημα τα πνευστά του Eric Leeds. Το «N.E.W.S» μπορεί να μην ανήκει στις πλέον χαρακτηριστικές στιγμές της δισκογραφίας του Prince, αλλά δικαιούται μία θέση στις δισκοθήκες των μη τελειομανών φίλων του, που αγαπούν τους πειραματισμούς.