Ταλαντούχοι και πολυμορφικοί όσο ελάχιστοι σύγχρονοι καλλιτέχνες αλλά και σε μεγάλο βαθμό παρεξηγημένοι από τους σοβαροφανείς και ψηλομύτηδες κονδυλοφόρους της Μεγάλης Βρετανίας, οι Queen δεν έτυχαν της αναγνώρισης που τους άξιζε από πλευράς κριτικής. Τουλάχιστον όχι όσο ζούσε ο Freddie Mercury και το συγκρότημα ήταν ενεργό, αφού στη συνέχεια η τάξη αποκαταστάθηκε και με το παραπάνω. Κατά τους απολογισμούς και τα δημοψηφίσματα που ακολούθησαν την αλλαγή της χιλιετίας, οι αδιαμφισβήτητα μεγαλύτεροι μουσικοί χαμαιλέοντες όλων των εποχών άφησαν πίσω τους όλα τα θρυλικά ονόματα του πενταγράμμου. Το επικό αριστούργημά τους «Bohemian Rhapsody» κέρδισε επάξια τον τίτλο του απόλυτου ύμνου του προηγούμενου αιώνα, ενώ οι ίδιοι χαρακτηρίστηκαν επανειλημμένα ως το αντιπροσωπευτικότερο συγκρότημα της προηγούμενης χιλιετίας. Το τρίπτυχο των διακρίσεων συμπληρώθηκε το 2001 με την έκδοση του «A Night At the Opera» σε DVD Audio. Η πολυκάναλη μείξη 5.1 του Magnus opus των Queen θεωρήθηκε αξεπέραστη από το σύνολο των ειδικών που την εξύμνησαν για την τόλμη, την πρωτοτυπία, τη μουσικότητα και την τεχνική της αρτιότητα.
Όταν κυκλοφόρησε το «The Game», ο δίσκος δίχασε περισσότερο από κάθε άλλον το κοινό και τους κριτικούς. Οι Queen έκοψαν τα μαλλιά τους (με εξαίρεση τον κιθαρίστα Brian May), εισήγαγαν το synthesizer στις ηχογραφήσεις τους και απαρνήθηκαν τον τραχύ ροκ ήχο και τις πολύπλοκες ενορχηστρώσεις για χάρη ενός πιο άμεσου, ποπ και ευθυγραμμισμένου με τις disco-funk και new wave επιταγές της εποχής ύφους. Από την παιχνιδιάρικη εισαγωγή του «Play The Game», το rock-funk «Dragon Attack» και το «Another One Bits The Dust», που αποτέλεσε υπόδειγμα μίμησης του funk ήχου των πρωτοπόρων Chic, έως το ακαταμάχητο rockabilly «Crazy Little Thing Called Love», το αφελές (μουσικά και στιχουργικά) funk-rap «Don’t Try Suicide» και τα παραμορφωμένα κρουστά του new wave και έντονα επηρεασμένου από τους Knack «Coming Soon», οι Queen έπαιξαν στο «The Game» με όλα τα δημοφιλή ακούσματα και τις μουσικό-ηχητικές τάσεις των αρχών της δεκαετίας του ’80. Ωστόσο, μόνο το «Play The Game» και τα ρεφρέν του «Save Me» που κλείνει το δίσκο μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως αντιπροσωπευτικά δείγματα του ήχου τους και μόνο τα κορυφαία στο είδος τους «Another One» και «Crazy Little Thing» είχαν το απαιτούμενο εκτόπισμα για να συγκριθούν με τις πιο εμπνευσμένες τους δημιουργίες.
Το «The Game» όμως τους οδήγησε για πρώτη φορά στη κορυφή του αμερικανικού καταλόγου επιτυχιών, έβγαλε δύο Νο 1 τραγούδια (οι δύο προαναφερθείσες συνθέσεις) και σήμερα επιστρέφει φρέσκο και ακμαίο όσο ποτέ σε μια έκδοση DVD Audio που συνοδεύεται από φωτογραφίες και τους στίχους των κομματιών. Ο καθαρισμός και η μεταφορά της στερεοφωνικής μείξης σε ψηφιακή μορφή ασυμπίεστου PCM με ανάλυση 24/96 είναι υποδειγματική, αλλά η αποκάλυψη έρχεται με την ακρόαση της πολυκάναλης μείξης 5.1 (σε PCM MLP 24/96 και DTS 24/96) που κυριολεκτικά μεταμορφώνει ένα σχετικά μέτριο και κάπου κάπου βαρετό έργο σε συναρπαστικό και πραγματικά ενδιαφέρον. Με εξαίρεση κάποιες περιστασιακές πινελιές, εδώ δεν θα συναντήσουμε τις υπερβολές στις οποίες οδηγούσαν αναγκαστικά οι πολυδιάστατες και έντεχνες ενορχηστρώσεις του «A Night At the Opera». Η μείξη ακολουθεί κατά κανόνα πιο συμβατικά μονοπάτια και μόνο οι κιθάρες και τα δεύτερα φωνητικά έχουν το ελεύθερο να απλώνονται στο χώρο και να ανοίγουν διαρκώς τις διαστάσεις του ηχητικού τοπίου. Η δύναμη, πάντως, του surround είναι τόσο μεγάλη που όταν χρησιμοποιηθεί με γνώση, μέτρο και γνώμονα την εξυπηρέτηση της μουσικότητας των συνθέσεων, είναι ικανή να προσδώσει μια εντελώς άλλη προοπτική σε ένα έργο. Στην έκδοση DVD Audio το «The Game» επιτυγχάνει να ξαναγεννηθεί και να αναβαθμίσει ριζικά τη θέση του στη δισκογραφία των Queen, προσφέροντας παράλληλα στους λάτρεις τους (και όχι μόνο) μια ευχάριστη και αναπάντεχη έκπληξη
.

Ειδήσεις Σήμερα: