Ο κινηματογράφος είναι ίσως ο μόνος τομέας στον οποίο εμείς οι Έλληνες είμαστε σφόδρα φιλοαμερικανοί. Αυτούς ξέρουμε, αυτούς εμπιστευόμαστε, ειδικά όταν πρόκειται για φιλμ δράσης, φαντασίας ή τρόμου – και ας σηκωνόμαστε τις περισσότερες φορές από τη θέση μας, έχοντας την αίσθηση πως είδαμε μια από τα ίδια. Η ταινία «Φύλακες της Νύχτας», όμως, μπορεί να μας κάνει να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας. Γυρισμένη στη Μόσχα, από έναν Κοζάκο σκηνοθέτη, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε άριστα και το τελευταίο από τα ρούβλια που του είχαν παραχωρηθεί για να την ολοκληρώσει, κερδίζει κατά κράτος οποιαδήποτε από τις πρόσφατες χολιγουντιανές υπερπαραγωγές του είδους.
Ήρωας της ταινίας είναι ο Αντόν, ένας νεαρός άντρας, ο οποίος στη διάρκεια μιας επίσκεψής του σε μια μάγισσα, ανακαλύπτει ότι έχει τη δυνατότητα να μπαινοβγαίνει στις διάφορες διαστάσεις και να βλέπει απόκρυφα γεγονότα που έχουν σχέση με την αιώνια μάχη του Καλού με το Κακό. Είναι δηλαδή ένας «Αλλος» και θα πρέπει σύντομα να διαλέξει με ποια πλευρά θα συνταχθεί. Ο φίλος μας επιλέγει το Καλό και γίνεται «Φύλακας της Νύχτας». Δώδεκα χρόνια αργότερα, εξακολουθεί να περιφέρει το κουρασμένο του κορμί στους νυχτερινούς δρόμους της Μόσχας, επιβάλλοντας στα πλάσματα του Κακού τους όρους της παλιάς ανακωχής. Τότε μαθαίνει ότι ένα δωδεκάχρονο αγόρι βρίσκεται πολύ κοντά στο να καταλήξει έδεσμα για τα βαμπίρ. Ποιο είναι αυτό το αγόρι; Τι σχέση έχει με ένα βυζαντινό χρησμό; Και, το κυριότερο, θα καταφέρει το φινάλε να μας κρατήσει σε αγωνία για τις επερχόμενες δύο ταινίες της τριλογίας;
Το πρώτο θετικό στοιχείο που αποκομίζει ο θεατής είναι ότι εδώ δεν υπάρχει ο κλασικός λεβέντης ήρωας, που τεντώνει τους προσεκτικά ιδρωμένους μύες του, ξεκοιλιάζοντας τους κακούς. Ο Αντόν έχει εμφάνιση ταλαίπωρου ρεμαλιού, γεγονός που κάνει αμέσως πιο πιστευτό το χαρακτήρα του. Έπειτα έρχεται η σκηνοθεσία. Εκεί όπου οι περισσότεροι χολιγουντιανoί σκηνοθέτες προτιμούν τη σιγουριά του… φασόν, ο Τιμούρ Μπεκμάμπεντοφ χρησιμοποιεί όλα του τα μέσα -από τους φωτισμούς μέχρι το μοντάζ, και από τις κινήσεις της κάμερας μέχρι τα ντεκόρ- με τρόπο δημιουργικό και απολύτως αποτελεσματικό. Όσο για τα εφέ, αξίζει κανείς να δει την ταινία μόνο γι’ αυτά, καθώς είναι πολλά, πρωτοποριακά και -το σημαντικότερο- πλήρως ενταγμένα στο ύφος της ταινίας – και φυσικά απείρως πιο φτηνά από τα αντίστοιχα της ILM και των άλλων κολοσσών του είδους.
Αν και η εταιρεία διανομής είχε αρχικά ανακοινώσει ότι η έκδοση θα περιείχε ένα επιπλέον δισκάκι, τελικά αποφάσισε να μας προσφέρει μια πιο λιτή εκδοχή -υψηλής ποιότητας πάντως, όσο αφορά εικόνα και ήχο-, καθώς και μια ασαφή υπόσχεση για ένα μελλοντικό Special Edition. Όσο για τη συνέχεια, υπομονή! Το δεύτερο μέρος της σειράς, με τίτλο «Φύλακες της Ημέρας» παίζεται από τις αρχές του χρόνου στις αίθουσες της Ρωσίας και αναμένεται σχετικά σύντομα να κατηφορίσει και στα μέρη μας, ενώ το φιλμ που θα κλείσει την τριλογία βρίσκεται ήδη στο στάδιο της προετοιμασίας.

Ειδήσεις Σήμερα: