51

Σύμφωνοι με το Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου είναι σύμφωνα με το ΣτΕ οι περιορισμοί των ιδιοκτησιών που επιβάλλονται για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και του φυσικού περιβάλλοντος και δεν επιφέρουν υποχρέωση απαλλοτρίωσης του ακινήτου.

Το Ε Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας απέρριψε τους ισχυρισμούς ιδιοκτήτη έκτασης 160 στρεμμάτων στην εκτός σχεδίου περιοχή της Σπιναλόγκας του νομού Λασιθίου Κρήτης, που έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος από το 1976 και τόπος φυσικού κάλλους από το 1970, ενώ στην περιοχή έχουν ανασκαφεί αρχαιότητες των βυζαντινών και μεσαιωνικών χρόνων.

Αρχικά το 1997 είχε επιτραπεί στον ιδιοκτήτη η υπό όρους ανέγερση τουριστικού συγκροτήματος (ενοικίασης δωματίων). Στη συνέχεια απαγορεύθηκε κάθε είδους οικοδομική κατασκευή.

Ο ιδιοκτήτης ζήτησε από το Δημόσιο ως αποζημίωση το ποσό των 5.869.405,7 ευρώ (δύο δισ. δρχ.) για την αλλοτρίωση της ιδιοκτησίας του, καθώς πλέον των 25 ετών έχει απαγορευθεί η εκμετάλλευση της ιδιοκτησίας του. Όμως, η δημόσια οικονομική υπηρεσία του Αγίου Νικολάου Λασιθίου εκτίμησε το ακίνητο προς 2,9 ευρώ (χίλιες δρχ.) το τετραγωνικό μέτρο.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας, στο οποίο κατέληξε η δικαστική διαμάχη ιδιοκτήτη και Δημοσίου, έκρινε ότι το Δημόσιο για να αποδεχθεί αίτηση κήρυξης απαλλοτρίωσης ακινήτου, στο οποίο έχουν επιβληθεί περιορισμοί που υπαγορεύονται από λόγους δημοσίου συμφέροντος, συντρέχει μόνο αν οι περιορισμοί αυτοί συνεπάγονται την ολική και οριστική στέρηση της χρήσεως του ακινήτου.

Αυτό όμως, υπογραμμίζει το Συμβούλιο της Επικρατείας, δεν συμβαίνει στην περίπτωση αυτή. Δηλαδή, οι περιορισμοί που τέθηκαν δεν επιφέρουν ολική και οριστική στέρηση της εξουσίας διαθέσεως ιδιοκτησίας και έτσι δεν συνιστά απαλλοτρίωση.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ,ΜΠΕ