Κάθε Τέλος κι Αρχή – Κριτική
Μετά την απήχηση που είχαν τραγούδια όπως τα “Παιδιά του Δρόμου” ή το “Πιάσε με”, η Ελένη Τσαλιγοπούλου εμπιστεύεται στον Κώστα Λειβαδά ολόκληρο τον καινούργιο της δίσκο. Παραβλέπει όμως σημαντικές παραμέτρους: το άγχος ενός δημιουργού που έχει κάνει επιτυχία και το γεγονός ότι η ίδια είναι ερμηνεύτρια με φωνητικές ιδιαιτερότητες. Εάν το υλικό δεν της […]
Μετά την απήχηση που είχαν τραγούδια όπως τα “Παιδιά του Δρόμου” ή το “Πιάσε με”, η Ελένη Τσαλιγοπούλου εμπιστεύεται στον Κώστα Λειβαδά ολόκληρο τον καινούργιο της δίσκο. Παραβλέπει όμως σημαντικές παραμέτρους: το άγχος ενός δημιουργού που έχει κάνει επιτυχία και το γεγονός ότι η ίδια είναι ερμηνεύτρια με φωνητικές ιδιαιτερότητες. Εάν το υλικό δεν της ταιριάζει… έχασε. Έτσι, προέκυψε το αυτονόητο. Ένα άλμπουμ με ενδιαφέροντα επιμέρους στοιχεία (“Μακάρι να ‘ξερα”, “Είναι εντάξει μαζί μου”, “Δεν θα φύγω από ‘δω”), αλλά ξένο προς το στιλ της δημοφιλούς καλλιτέχνιδος και εντελώς παρανοϊκό ως προς το ύφος.
Στο CD παρελαύνουν συνταγές από διάφορα είδη τραγουδιών. Λαϊκό, δημοτικό, έντεχνο, electro-ποπ, έως και ελαφρό της δεκαετίας του 1960. Οι μουσικές και οι ενορχηστρώσεις καταπίνουν το στίχο, ενώ η Ε.Τσαλιγοπούλου θυμίζει περισσότερο ναυαγό που φωνάζει βοήθεια παρά καραβοκύρη που έχει τον έλεγχο του σκάφους.
- ΗΠΑ: Το μεγαλύτερο μισθολογικό χάσμα από το 2015
- Πώς θα προστατευτείτε από τις τηλεφωνικές απάτες
- Ο πληθωρισμός κυριαρχεί στην παγκόσμια οικονομία
- Το μήνυμα του Πρόεδρου της Δημοκρατίας μετά την Ανάσταση
- Wall Street: Νέος δείκτης που σορτάρει την ιδιωτική πίστη
- «Φτάνει με την προσωπική ειδωλολατρία και την ειδωλολατρία του χρήματος», ειπε ο Πάπας Λέων