Αν κάποιοι παλαιότεροι δίσκοι του Αντώνη Ρέμου είχαν κάτι από τα πατατάκια που ο ίδιος διαφήμιζε -ένα δυο σουξεδάκια, μια νοστιμιά-, αυτός εδώ δεν έχει τίποτε. Τα έντεκα track (συν τέσσερα που υπήρχαν στο CD Single «Χαμογέλασε») απλώς ροκανίζουν το χρόνο είτε με απομιμήσεις παλιών λαϊκών τραγουδιών (ύφος Μίμη Πλέσσα) είτε με ερωτικά τραγούδια από εκείνα που λέει ο Γιάννης Πάριος (ή/και ο Γιάννης Πλούταρχος). Το κεφάτο μέρος εκπροσωπούν ένας συνδυασμός ανατολίτικου αμανέ και… ραπ («Στο κορμί») και το ηλεκτρικό τσιφτετέλι «Όσο ζω». Κατά τα άλλα έχουμε το μάρκετινγκ σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Μια κυκλοφορία επιβεβλημένη (η ετήσια δισκογραφική παρουσία της φίρμας), ένα άλμπουμ πλατινένιο (μάλλον από κεκτημένη ταχύτητα) και χορηγό μια θυγατρική εταιρεία του εθνικού μας φορέα τηλεπικοινωνιών, που επιπλέον υποστηρίζει το προϊόν μέσω των διάφορων υπηρεσιών της. Σημεία των καιρών ή τελευταίοι (α)σπασμοί του εμπορικού ρεπερτορίου;

Ειδήσεις Σήμερα: