Επτά σημεία του νομοσχεδίου για τις ΔΕΚΟ απορρίπτουν τα συνδικάτα

27

Επτά σημεία του επίμαχου νομοσχεδίου για τις ΔΕΚΟ απορρίπτουν τα συνδικάτα, καθώς εκτιμούν ότι οδηγούν σε απαξίωση των επιχειρήσεων του ευρύτερου δημόσιου τομέα, με τραγικές συνέπειες για το κοινωνικό σύνολο και τους πολίτες.

Η ΓΣΕΕ και οι ομοσπονδίες των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ πραγματοποίησαν τη Δευτέρα μαζικό διάβημα διαμαρτυρίας προς το υπουργείο Απασχόλησης και επέδωσαν ψήφισμα στον υφυπουργό Γεράσιμο Γιακουμάτο. Στη συνέχεια η πορεία κατευθύνθηκε στην Βουλή.

Οι διαφωνίες των συνδικάτων επικεντρώνονται στα εξής σημεία:

1) Στο άρθρο 17 παρ.1 και παρ.4 και την επίκληση του γενικού συμφέροντος για εφαρμογή των άρθρων 13 και 14 στις εισηγμένες στο Χρηματιστήριο ΑΕ, στις οποίες το Δημόσιο εξακολουθεί να συμμετέχει με οποιοδήποτε ποσοστό συμμετοχής (άρθρο 2 παρ. 5 εδάφ. α΄). Το ίδιο και για τις ΑΕ που είναι συνδεδεμένες με τις εισηγμένες της προηγούμενης περίπτωσης (άρθρο 2, παρ. 5, εδάφ. β΄), καθώς και για τις ΑΕ που έχει αποφασισθεί η έναρξη διαδικασιών αποκρατικοποίησης (άρθρο 2, παρ. 5, εδάφιο γ΄).

Στις παραπάνω περιπτώσεις, επισημαίνουν οι συνδικαλιστές. η επιδιωκόμενη αύξηση της τιμής της μετοχής και το ατομικό συμφέρον θεσμικών και μη επενδυτών «δεν είναι ανεκτό να αποτελεί την αιτία κατάλυσης βασικών συνταγματικών δικαιωμάτων των εργαζομένων» (παρέμβαση με νόμο στους Γενικούς Κανονισμούς Προσωπικού και τη συλλογική αυτονομία).

2) Στο άρθρο 10 παρ.3, εδάφ.α΄, σύμφωνα με το οποίο με απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής ΔΕΚΟ, ανάμεσα σε άλλα, «εγκρίνονται» για κάθε δημόσια επιχείρηση οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Στην ίδια κατεύθυνση είναι και το άρθρο 7 παρ. 2, εδ.δ΄, σύμφωνα με το οποίο οι ΣΣΕ «πριν τεθούν σε ισχύ» υποβάλλονται στην Ειδική Γραμματεία ΔΕΚΟ.

Με τις ανωτέρω διατάξεις, λένετα συνδικάτα, «οι συλλογικές διαπραγματεύσεις στις ΔΕΚΟ χάνουν κάθε λόγο ύπαρξης, υποκαθιστάμενες εν τοίς πράγμασι, από την απλή εφαρμογή της εισοδηματικής πολιτικής της εκάστοτε κυβέρνησης».

3) Στο άρθρο 9 α. και β. (δέσμευση εσόδων από τον προϋπολογισμό μέχρι 50%, μη χορήγηση εγγυήσεων για δάνεια), δηλαδή με την επιβολή «δρακόντειων κυρώσεων σε βάρος της ίδιας της ύπαρξης της δημόσιας επιχείρησης (περιουσίας του ελληνικού λαού) για παράβαση του νόμου για τις ΔΕΚΟ, που μπορεί να καταλογισθεί μόνο στο ΔΣ, το οποίο η κυβέρνηση επέλεξε».

4) Στο άρθρο 11 και τη δημιουργία μιας «ακόμη πολυτελούς επιτροπής» (Ειδική Γραμματεία ΔΕΚΟ), με αποστολή τον «ασφυκτικό έλεγχο» των ΔΕΚΟ από το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών.

5) Στο άρθρο 13 για την πρόσληψη και απόλυση του προσλαμβανόμενου προσωπικού κατά παρέκκλιση των Εσωτερικών Κανονισμών ή Οργανισμών των Δημόσιων επιχειρήσεων, οι οποίοι έχουν ισχύ νόμου καθώς και κατά παρέκκλιση οποιονδήποτε διατάξεων ή συμφωνιών (εξειδίκευση με Κοινή Υπουργική Απόφαση των παρεκκλίσεων).

Όπως επισημαίνει η ΓΣΕΕ, με το άρθρο 13 «παραβιάζεται το άρθρο 4 του Συντάγματος (αρχή της ισότητας) με τη δημιουργία εργαζόμενων δύο ταχυτήτων σε κάθε δημόσια επιχείρηση. Παραβιάζονται επίσης κατάφωρα οι κανόνες για τη δεσμευτικότητα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας (Γενικοί Κανονισμοί Προσωπικού) που περιέχουν κανονιστικούς όρους με ισχύ νόμου», όροι που ειδικά για τους νεοπροσλαμβανόμενους δεν θα εφαρμόζονται.

6) Στο άρθρο 14 και τις ρυθμίσεις για το υφιστάμενο προσωπικό των δημοσίων επιχειρήσεων, που εμφανίζουν αρνητικά αποτελέσματα ή επιχορηγούνται από το Δημόσιο, με στόχο την εξυγίανσή τους (αόριστη έννοια δυνάμενη να προσαρμοσθεί κατά το δοκούν).

«Οι δημόσιες αυτές επιχειρήσεις υποχρεούνται ανάμεσα σε άλλα, να καταρτίσουν νέους κανονισμούς προσωπικού (ΓΚΠ), με δυσμενέστερους, ευλόγως, όρους και αν οι εργαζόμενοι δεν συμφωνήσουν εντός τετραμήνου για τις αλλαγές, αυτές θα γίνονται με νόμο. Μάλιστα η ρύθμιση με νόμο δεν προβλέπεται άπαξ, αλλά θα μπορεί να εφαρμόζεται κάθε φορά που μια Δημόσια επιχείρηση θα παρουσιάζει (για χίλιους δύο λόγους) αρνητική χρήση» σημνειώνουν τα συνδικάτα.

7) Τέλος, τα συνδικάτα εκφράζουν τη διαφωνία τους με την αντίληψη του νομοθέτη ότι για εργαζόμενους σε ΔΕΚΟ, («πολλές από τις οποίες δεν μπορεί παρά να είναι ελλειμματικές, για παράδειγμα φθηνά εισιτήρια σε συγκοινωνίες και σιδηρόδρομο, δεδομένου ότι προσφέρουν κοινωνικές υπηρεσίες σε όλους τους πολίτες»), πρέπει και μπορεί να μην εφαρμόζεται η εργατική νομοθεσία, να παρακάμπτονται οι συλλογικές συμβάσεις τους, να μειώνονται οι συνολικές αποδοχές τους και τα εργασιακά τους δικαιώματα.

«Για προβλήματα που είτε είναι σύμφυτα με το σκοπό των ΔΕΚΟ, είτε οφείλονται σε λανθασμένες ή άλλες επιλογές των διορισμένων διοικήσεών τους», λένε, «ενοχοποιούνται ως συνήθως ύποπτοι οι εργαζόμενοι σε αυτές, που δημαγωγικά ονοματίζονται ρετιρέ και προνομιούχοι, για να υποδαυλισθεί η διαίρεση και η αντιζηλία ανάμεσα σε αυτούς και τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, ώστε να απαλλαγούν οι εκάστοτε κυβερνήσεις των δικών τους ευθυνών».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ