Hotel Rwanda – Κριτική

Η πρώτη ταινία που δημοσιοποιεί ευρέως το δράμα που έζησε η Ρουάντα το 1994, όταν οι Χούτου άρχισαν να σφάζουν τους ομοφύλους τους -και αγαπημένους των Βέλγων αποικιοκρατών- Τούτσι, με αποτέλεσμα να αφανιστούν ένα εκατομμύριο άνθρωποι. Το «Hotel Rwanda» έχει στοιχεία πολιτικού θρίλερ και αφηγείται την ιστορία του Πολ Ρουσεσαμπαγκίνα. Ήταν διευθυντής στο ξενοδοχείο Μιλ Κολίν (Χίλιοι Λόφοι) του Κινγκάλι και κατάφερε να σώσει περισσότερα από χίλια άτομα, προσφέροντας άσυλο στις κτιριακές εγκαταστάσεις, δωροδοκώντας στρατιωτικούς και χρησιμοποιώντας τις γνωριμίες του.
Η ταινία αφήνει πολλά κενά ως προς τα αίτια που οδήγησαν στη σφαγή. Το δυνατό της σημείο, ωστόσο, είναι η κριτική ματιά στη στάση που κράτησε η Δύση μέσω των Ηνωμένων Εθνών (υπεύθυνος τότε για τη Ρουάντα ήταν ο Κόφι Aναν). Μην έχοντας κανένα συμφέρον και με νωπές τις μνήμες από τα γεγονότα στη Σομαλία, ο ΟΗΕ επέτρεψε έμμεσα να εξελιχθεί μια διαμάχη φανατικών σε γενοκτονία. Το ίδιο το θέμα, το πολύ καλό σενάριο και οι στέρεες ερμηνείες έφεραν την ταινία στην τελετή των Όσκαρ με τρεις υποψηφιότητες, όσες ακριβώς είχε και στις Χρυσές Σφαίρες.
Η ελληνική έκδοση έχει υπέρ και κατά. Η αναμορφική εικόνα δείχνει λαμπρή, με πολύ καλή ανάλυση και πιστότητα στην απόδοση των χρωμάτων. Της λείπουν το βάθος και η απαλή υφή. Ο ήχος δεν λέει πολλά πράγματα. Τα περιφερειακά ηχεία σπάνια κάνουν αισθητή την παρουσία τους και η ηχητική εικόνα έρχεται κυρίως από μπροστά (κέντρο, αριστερό και δεξί κανάλι). Οι δύο εξακάναλες μπάντες δεν παρουσιάζουν την παραμικρή διαφορά, ενώ DTS δεν υπάρχει σε ξένες εκδόσεις – εάν αυτό σας λέει κάτι.
Στο πρόσθετο υλικό του δεύτερου δίσκου συναντάμε μερικά «κλασικά» έξτρα (βιογραφικά, φωτογραφίες, βραβεία), συνεντεύξεις δευτερολέπτων (τα λεγόμενα Sound Bites), καθώς και μια χωριστή συνέντευξη του σκηνοθέτη. Αξίζει να δει κανείς το ημίωρο Making of. Ο σεναριογράφος μιλά για το πώς ανακάλυψε την ιστορία, ο Πολ Ρουσεσαμπαγκίνα αφηγείται την περιπέτειά του, ενώ ο Ντον Τσιντλ αποκαλύπτει ότι γνώριζε ελάχιστα σχετικά με τα όσα συνέβησαν. Υπάρχουν, τέλος, δύο βίντεο-ντοκουμέντα της Διεθνούς Αμνηστίας που παραχωρήθηκαν από το ελληνικό τμήμα του οργανισμού. Οι εικόνες με τα διάσπαρτα άταφα πτώματα και τους ομαδικούς τάφους προκαλούν σοκ. Εάν το διαθέσιμο πρόσθετο υλικό του δίσκου δεν σας αρκεί, μπορείτε να διαβάσετε μια εξαιρετική διάλεξη του Πολωνού δημοσιογράφου Ρίτσαρντ Καπουσίνσκι σχετικά με τη Ρουάντα. Περιέχεται στο βιβλίο του «The Shadow of the Sun», που κυκλοφορεί και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.