Θυμάστε το λατρεμένο από τους κριτικούς, αλλά παραγνωρισμένο από το κοινό «Egotriping At The Gates Of Hell» του Louis Tillett; Αν ναι, τότε θα έχετε ήδη μια αρκετά κατατοπιστική εικόνα του νέου δίσκου των Madrugada, εφόσον του αναγνωρίσετε κάποιες σύγχρονες τάσεις. Η μόνη κατ’ αντιστοιχία αντιστροφή των δεδομένων πιστεύω ότι αφορά στο ότι εν προκειμένω το «The Deep End» θα εκτιμηθεί περισσότερο από το κοινό. Ουσιαστικά, η νορβηγική παρέα βρίσκεται εδώ δέσμια του πολύ εμπνευσμένου παρελθόντος της και όχι ενδεχόμενων αδυναμιών της έμπνευσής της. Ο δίσκος αυτός οφείλει πολλά στην έξυπνη παραγωγή του George Drakoulias (Primal Scream, Screaming Trees), που λοξοκοιτάζει με χαρακτηριστική άνεση τον Nick Cave και τους Tindersticks. Η ηχογράφηση έγινε στα Sound City Studios της Καλιφόρνια, όπως και αυτή του «Nevermind», με εμφανή διάθεση για ανάδυση του ήχου προς το φως. Τραγούδια όμως όπως το «Hold On To You», που οδηγεί ανεξέλεγκτα το συναίσθημα, μπορεί να σκιάσουν με πανέμορφο τρόπο ακόμη και το πιο ηλιόλουστο πρωινό.