71

Προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων απέστειλε η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, με αντικείμενο τις ομαδικές απολύσεις που είχαν γίνει στις 18 Ιουλίου 2002 από την Αθηναϊκή Χαρτοποιία ΑΕ (Softex), αλλά και τη νομική έννοια της «εκμετάλλευσης» και της «επιχείρησης».

Η συγκεκριμένη ΑΕ έχει τρεις χωριστές μονάδες παραγωγής διαφόρων τύπων χαρτιού. Η μία είναι στα Κουδούνα Δράμας, η δεύτερη στο Βοτανικό Αττικής και η τρίτη στο Μεγάλο Πεύκο. Από τη μονάδα της Δράμας απολύθηκαν οι 417 εκ των 420 εργαζομένων.

Ανέκυψε όμως το θέμα εάν οι απολύσεις των 417 εργαζομένων υπάγονται στο νόμο περί ομαδικών απολύσεων ή όχι, σε συνδυασμό με το αν η συγκεκριμένη εταιρεία είναι εκμετάλλευση ή επιχείρηση, που είναι διαφορετικές νομικές έννοιες. Έτσι, τέθηκε το ερώτημα αν έπρεπε να εφαρμοστεί η διαδικασία που προβλέπει η νομοθεσία περί ομαδικών απολύσεων, όπως αυτή έχει προσαρμοστεί στις Κοινοτικές οδηγίες (Ευρωπαϊκή νομοθεσία).

Σύμφωνα με την απόφαση της Ολομέλειας ΑΠ, με το νόμο περί ομαδικών απολύσεων υιοθετείται η διάκριση των εννοιών «επιχείρηση» και «εκμετάλλευση», έννοιες οι οποίες δεν αποσαφηνίζονται στο κείμενο των κοινοτικών οδηγιών που αφορούν στις ομαδικές απολύσεις στις οποίες και προσαρμόστηκε η ελληνική νομοθεσία.

Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, ως επιχείρηση νοείται «η περί το πρόσωπο του φορέα οργάνωση κεφαλαίου και εργασίας προς επιδίωξη κέρδους», ενώ εκμετάλλευση νοείται «κάθε οργανωμένη οικονομική ομάδα που αποβλέπει στην επίτευξη τεχνικού, επιστημονικού ή παραγωγικού σκοπού».

Όταν όμως η επιχείρηση είναι οργανωμένη κατά συγκεντρωτικό τρόπο σε μια παραγωγική μονάδα, οι έννοιες της επιχείρησης και εκμετάλλευσης συμπίπτουν, ενώ, αν είναι οργανωμένη κατά μη συγκεντρωτικό τρόπο σε κλάδους παραγωγής, οι έννοιες μπορεί να διαχωρίζονται και η επιχείρηση μπορεί να αποτελείται από περισσότερες χωριστές εκμεταλλεύσεις, ανά μία η κάθε μία και με λειτουργική (διοικητική), οικονομική και νομική αυτοτέλεια, όπως συμβαίνει π.χ. με τις θυγατρικές εταιρείες.

Το Εφετείο Θράκης έχει κρίνει ότι η μονάδα της Δράμας της εν λόγω εταιρείας δεν αποτελούσε αυτοτελή εκμετάλλευση και δεν εμπίπτει στις εξαιρέσεις του νόμου περί ομαδικών απολύσεων. Έτσι, η ΑΕ παραβίασε την υποχρέωση που είχε από το νόμο περί ομαδικών απολύσεων για πληροφόρηση των εργαζομένων και κατήγγειλε τις συμβάσεις εργασίας κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων, παραβιάζοντας τη νομοθεσία περί ομαδικών απολύσεων (Ν. 1837/1983).

Συνέπεια δε όλων αυτών, κατά την εφετειακή απόφαση, είναι οι απολύσεις να είναι άκυρες. Η εταιρεία χάρτου άσκησε αναίρεση κατά της εφετειακής απόφασης, υποστηρίζοντας ότι εσφαλμένα εφαρμόστηκε ο νόμος περί ομαδικών απολύσεων, καθώς η μονάδα της Δράμας ήταν αυτοτελής.

Κατόπιν αυτού, από την Ολομέλεια του ΑΠ στάλθηκε στο ΔΕΚ το ερώτημα αν τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το Εφετείο Θράκης εμπίπτουν στην έννοια του κοινοτικού όρου «επιχείρηση», για την εφαρμογή των κοινοτικών οδηγιών περί ομαδικών απολύσεων, που έχουν ενταχθεί στο Ν.1387/1983 περί ομαδικών απολύσεων.


Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ