Σχεδόν σύσσωμος ο καλλιτεχνικός κόσμος της Νέας Σμύρνης δίνει το «παρών» στη δεύτερη δουλειά ενός τραγουδοποιού που διατηρεί δισκοπωλείο στο συγκεκριμένο προάστιο των Αθηνών, ενώ έχει δουλέψει και ως session μουσικός σε συναυλίες. Ταιριαστός ο τίτλος για τα δεκατρία τραγούδια του Π.Τσιάπη (συν τέσσερα άλλων δημιουργών): Στίχοι που μοιάζουν να ανήκουν σε άλλη εποχή και μελωδίες στις οποίες καθρεφτίζονται τάσεις της ελληνικής μουσικής σκηνής του 1970. Με λίγα λόγια, αναφορά σε πρώην νεανικές καταστάσεις, μέσα από μπαλάντες, ρυθμικές φόρμες, έξυπνη ενορχήστρωση και πολύ καλή παραγωγή.
Οι ενστάσεις αφορούν αποκλειστικά στο λόγο. Με εξαίρεση ένα, δυο track, ο στίχος ακούγεται τόσο «παλιός» που εύλογα αναρωτιέσαι κατά πόσον -σήμερα- άξιζε να ντυθεί με νότες. Όσο για το «μολυσμένο, πανάθλιο προάστιο», πώς να το εκλάβει κανείς, ειδικά όταν το λέει ένας δημοτικός σύμβουλος της πόλης…