Με το «Lifeblood» οι Manic Street Preachers δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας σχετικά με την ηλικιακή και τη μουσική τους ωρίμανση, κάτι που είχε ήδη καταστεί σαφές από την κυκλοφορία του «Know Your Enemy» (2001). Τότε η παρέα από το Μπλάκγουντ της Ουαλίας άφησε κατά μέρος τον οργισμένο τρόπο με τον οποίο εξέφραζε τις κοινωνικές της διαμαρτυρίες, προς όφελος των pop προσανατολισμών του ήχου της, που διαδραμάτιζε σημαντικό μεν, αλλά δευτερεύοντα ρόλο. Τα φωνητικά του James Dean Bradfield έγιναν πλέον σαφώς ηπιότερα παρά τη φαινομενική αντισυμβατικότητά τους, τραγουδώντας στίχους πλησιέστερους σε «πολιτικά ορθές» απόψεις, ενώ η κιθάρα έδωσε συχνά τη θέση της στα πλήκτρα, συμβάλλοντας έτσι σε έναν τελικό ήχο πλησιέστερο σε εκείνον των Coldplay. Μη βιαστείτε όμως να θεωρήσετε αυτό ως μειονέκτημα, αφού και πάλι δημιουργούν πανέμορφα τραγούδια, όπως τα «I Live To Fall Asleep», «Empty Souls», αλλά και το συγκλονιστικό «To Repel Ghosts», που δείχνει τους Manics στις καλύτερές τους στιγμές.

Ειδήσεις Σήμερα: