Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε. Διαβάζοντας τις διθυραμβικές κριτικές σε ορισμένα ξένα έντυπα περιμένεις μια ταινία τρόμου που -αν μη τι άλλο- σε καθηλώνει. Αντ΄ αυτού έχουμε ένα φιλμάκι χαμηλότατου κόστους, τυποποιημένο ως προς την υπόθεση (παρέα νέων που αποδεκατίζεται κατά φρικτό τρόπο) και με πολύ φτηνά εφέ. Φαίνεται ότι κάτι ήξεραν όσοι αρνιόνταν να χρηματοδοτήσουν το εγχείρημα επί οκτώ συναπτά χρόνια…
Η ελληνική έκδοση είναι εξίσου χαμηλού κόστους. Το κάδρο είναι μεν αναμορφικό και ο ήχος εξακάναλος, αλλά από τα έξτρα των ευρωπαϊκών εκδόσεων δεν έχουν μείνει ούτε τα μισά. Λείπουν οι μπάντες σχολιασμού (πέντε στον αγγλικό δίσκο), οι σκηνές που κόπηκαν και οι συνεντεύξεις.