Βασικά, τρία στα έντεκα. Δηλαδή από το σύνολο των track στέκεσαι σε ένα όμορφο τραγούδι (“Γυάλινη καρδιά”), καθώς και σε δυο ακόμα (“Μεσημέρι”, “Υπάρχουνε δρόμοι”). Μετά τα επιτυχημένα άλμπουμ “Δι΄ Ευχών” (που άλλαξε το προφίλ της Χαρούλας Αλεξίου) και “Ηφαίστειο” (που “ανέβασε τις μετοχές” της Α.Πρωτοψάλτη), ο Νίκος Αντύπας και η Λίνα Νικολακοπούλου επιχειρούν κάτι ανάλογο με μια μεγάλη φωνή του ελληνικού τραγουδιού. Όμως, το αποτέλεσμα δεν δικαιώνει απόλυτα κανένα από τα εμπλεκόμενα μέρη.
Η δεδομένη καλλιτεχνική υπόσταση της Μαρινέλλας αντιστέκεται σθεναρά στις προθέσεις των δυο δημιουργών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο μεν συνθέτης να πραγματοποιεί ελεύθερη πτώση στα μουσικά περιβόλια του ευρωπαϊκού και του ελαφρολαϊκού τραγουδιού η δε στιχουργός να περιορίζει τη δυναμική της στα λόγια ενός τραγουδιού (“Αμμος ήτανε προτού γυαλί να γίνει…”). Η Μαρινέλλα δίνεται ολόψυχα στο εγχείρημα. Ωστόσο, το εάν θα συγκινήσει ακροατές πέρα από τους φανατικούς οπαδούς της, είναι θέμα προς συζήτηση.