«Υπερβολή; Δεν μπορώ να υπερβάλω την τελειότητα». Με αυτή την τόσο χαρακτηριστική φράση τελείωνε η διθυραμβική κριτική της εφημερίδας San Francisco Examiner για μία από τις αναρίθμητες συναυλίες που έδωσαν οι Who στις αρχές της δεκαετίας του ’70 και όταν στις ζωντανές τους εμφανίσεις έπαιζαν ολόκληρη τη θρυλική τους ροκ όπερα «Tommy». Το «Tommy» ήταν ένα έργο τόσο φιλόδοξο και συνάμα τόσο μεστό σε μουσικό και θεματολογικό επίπεδο, που δίχως υπερβολή κατάφερε όχι μόνο να βάλει τον όρο «ροκ όπερα» στο μουσικό λεξιλόγιο και να αποτελέσει το απόλυτο μέτρο σύγκρισης για όποιον θα αποτολμούσε κάτι παρόμοιο στο μέλλον, αλλά και να καταστήσει για πρώτη ίσως φορά τη ροκ σεβαστή στους κύκλους της κλασικής και της τζαζ μουσικής. Κυκλοφόρησε το Μάιο του 1969 και εκθειάστηκε ακόμη και από μουσικούς του βεληνεκούς του Leonard Bernstein, ενώ με την πάροδο του χρόνου μετατράπηκε σε ένα από τα πιο ισχυρά σύμβολα της ροκ μυθολογίας. Είναι ενδεικτική η σκηνή της ταινίας «Almost Famous», όπου η αδερφή του νεαρού πρωταγωνιστή τού μεταβιβάζει τη δισκοθήκη της. Από όλους τους δίσκους που την κοσμούν, τον έναν που ξεχωρίζει ως το Ιερό δισκοπότηρο της μουσικής είναι το «Tommy», το οποίο του το επιδεικνύει λέγοντάς του: «Άκουσε το ‘Tommy’ υπό το φως των κεριών και θα δεις όλο σου το μέλλον…».
Τριάντα πέντε χρόνια μετά το διαχρονικό αριστούργημα των Who έρχεται και πάλι στο προσκήνιο με την έκδοση ενός διπλού υβριδικού SACD που δεν περιέχει μόνο την πολυκάναλη 5.1 μείξη του δίσκου που επιμελήθηκε ο ίδιος ο Townshend αλλά και ένα ολόκληρο CD με αποσπάσματα από τις ηχογραφήσεις, εναλλακτικές εκδοχές των τελικών συνθέσεων και ακυκλοφόρητα κομμάτια. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι εδώ έχουμε και την πρώτη ψηφιακή μεταφορά των αυθεντικών στερεοφωνικών μείξεων του έργου, και μάλιστα στην ανώτερη δυνατή ηχητική ποιότητα (DSD). Οι μείξεις αυτές θεωρούνταν χαμένες και όλες οι προηγούμενες εκδόσεις σε CD είχαν γίνει μέσω αντιτύπων δεύτερης και τρίτης γενιάς. Οι Who πάντως βρίσκονταν εκείνη την περίοδο στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και έτσι το «Tommy» ηχογραφήθηκε στο μέτριο στούντιο IBC του Λονδίνου και κάτω από μεγάλη οικονομική και χρονική πίεση. Η παραγωγή συνεπώς δεν ήταν η καλύτερη δυνατή και ο ήχος τους απέχει πολύ από αυτόν το συμπαγή, ογκώδη και γλυκό ήχο που θα συναντούσαμε μετέπειτα στα «Quadrophenia» και «Who’s Next». Παρ’ όλα αυτά, ο Townshend είχε ήδη αρχίσει να αποδεικνύει γιατί θεωρείται ένας από τους πιο προικισμένους συνθέτες του 20ού αιώνα. Μέσα σε 75 λεπτά παρελαύνουν αμέτρητες μελωδίες και ρυθμοί και απουσιάζουν παντελώς τα ανούσια γεμίσματα που τόσο πολύ συνηθίζονται στις όπερες (αλλά και γενικότερα στα μεγάλης διάρκειας έργα) για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες του λιμπρέτου. Εκτός από τις πασίγνωστες συνθέσεις όπως το «Amazing Journey», το «Pinball Wizard», το «I’m Free» και φυσικά το «We’re Not Gonna Take it» που αποτελεί το σήμα κατατεθέν του Tommy, αλλά και γενικότερα της ροκ κουλτούρας, το «Tommy» ξεχειλίζει από μελωδικότητα, πολυρυθμία και δυναμισμό. Ακόμη και τα μικρά ιντερλούδιά του, όπως, για παράδειγμα, το «It’s a Boy», το «Miracle Cure» και το «Tommy’s Holiday Camp», αποτελούν θαυμάσια μουσικά θέματα γεμάτα χιούμορ και έμπνευση.
Αν και σε γενικές γραμμές είναι άτολμη, ουδέτερη και χαμηλότερη των προσδοκιών μας, η πολυκάναλη μείξη της ειδικής έκδοσης του διπλού υβριδικού SACD δεν στερείται των εντυπωσιακών και επιτυχημένων στιγμών της (π.χ., στα «Underture», «Pinball Wizard» και «Tommy Can You Hear Me?») και καταφέρνει να προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο σε αυτό το πολυδιάστατο και εξόχως τολμηρό έργο. Σηματοδοτώντας την ωριμότητα της ροκ μουσικής, το «Tommy» έχει προ πολλού κατοχυρώσει μια εξέχουσα θέση στη μουσική ιστορία και ανήκει στην κατηγορία των έργων που δεν πρέπει να λείπουν από καμία δισκοθήκη.

Ειδήσεις Σήμερα: