Η Κλασσική Συνταγή – Κριτική

Τα τελευταία χρόνια ο Σταμάτης Κραουνάκης εργάζεται πάνω σε μια καινούργια καλλιτεχνική πρόταση, βασισμένη κυρίως στο τραγούδι και μπολιασμένη με στοιχεία της επιθεώρησης, της πίστας και του καμπαρέ. Ξεκίνησε με τη σύσταση της ομάδας Σπείρα Σπείρα (νέα παιδιά που επιλέχτηκαν έπειτα από ακροάσεις), πέρασε στις μουσικοθεατρικές παραστάσεις «Όλοι Μαύρα κι ένα Πιάνο» (θέατρο Χώρα) και «Sold Out» (πολυχώρος Αθηναΐς), και την περίοδο 2002-2003 έφτασε πολύ κοντά σε αυτό που ζητούσε με την «Κλασσική Συνταγή»: Ένα θέαμα-ακρόαμα με λίγη πρόζα και πολλά τραγούδια, με έμφαση στη σάτιρα και στον αυτοσαρκασμό, καθώς και με τάσεις υπονόμευσης του μουσικού και του θεατρικού «κατεστημένου».
Δυο πιάνα, εννέα τραγουδιστές/χορευτές/ηθοποιοί, ένας κεφάτος, αιώνια έφηβος Κραουνάκης και δεκάδες τραγούδια «πειραγμένα» και μη περιμένουν τον ακροατή στα 100 περίπου λεπτά που διαρκεί το διπλό αυτό άλμπουμ. Όσο η ώρα περνά, η νοσταλγία διαδέχεται το γέλιο. Τις θωπείες ακολουθεί μια ανελέητη σάτιρα της καθημερινότητάς μας, ενώ μουσικές συνθέσεις όλων των τάσεων και «αποχρώσεων» μπλέκουν μεταξύ τους, δημιουργώντας ένα ποτάμι από νότες, που ορισμένες στιγμές σε απογειώνει. Το πρώτο CD είναι το πιο «τραγουδιστικό» και το πιο συγκινητικό. Συναντάμε ξανά -σε διαφορετική εκδοχή- κομμάτια που μπήκαν στις καρδιές μας, όπως τα «Παιδικά παιχνίδια» («Πέρασε ο καιρός/Παιχνίδι αλλιώτικο που χάθηκε στο φως»), το «Μαμά γερνάω», τα «Ανθρώπων Έργα», το «Rock». Ο δεύτερος δίσκος είναι πιο σατιρικός. Εδώ θα βρούμε τις αριστοφανικού τύπου παρεμβάσεις του «δαιμόνιου Σταμάτη». Ένα «ξεδιάντροπο» ρεφρέν που λέει «Όλα μας τα πλούτη/Είναι αυτό το μπούτι» και στίχους από εμπορικά τραγούδια, ελαφρώς παραλλαγμένους. Σύμφωνα με τη νέα βερσιόν η Αννα Βίσση τραγουδά «Χωρίς το νεφρό μου» και η Αντζελα Δημητρίου αναρωτιέται «Και ποια κατάθεση (τραπεζική, φαντάζομαι) έχει κάνει αυτή για σέεενα».
Η έκδοση (slim θήκες σε χάρτινο κουτί) συνοδεύεται από ένθετο με φωτογραφίες και κριτικές, αλλά και από ένα bonus DVD. Διαρκεί περίπου 18 λεπτά, προέρχεται από αναλογικές πηγές (εικόνα 4:3 και ήχος PCM) και δίνει μια γεύση της παράστασης, που ανέβηκε δυο συνεχείς χειμώνες (2003 και 2004) στη σκηνή του πολυχώρου Αθηναΐς.