Αδέσποτα Σκυλιά – Κριτική
Το μουσικό στίγμα του Δημήτρη Πουλικάκου μοιάζει με το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι. Οι δεκαετίες περνούν, αλλά εκείνο μένει αμετάβλητο και ανθεκτικό στο χρόνο: Δικά του τραγούδια μπερδεύονται με λούπες ή με γνωστές συνθέσεις (Bowie, Dylan, Stones κ.ά), ενώ η βωμολοχία κρύβει γενναίες δόσεις σαρκασμού και παιδικότητας. Το διπλό αυτό άλμπουμ μας φέρνει ξανά στην […]
Το μουσικό στίγμα του Δημήτρη Πουλικάκου μοιάζει με το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι. Οι δεκαετίες περνούν, αλλά εκείνο μένει αμετάβλητο και ανθεκτικό στο χρόνο: Δικά του τραγούδια μπερδεύονται με λούπες ή με γνωστές συνθέσεις (Bowie, Dylan, Stones κ.ά), ενώ η βωμολοχία κρύβει γενναίες δόσεις σαρκασμού και παιδικότητας. Το διπλό αυτό άλμπουμ μας φέρνει ξανά στην εποχή του LP “Μεταφοραί-Εκδρομαί ο Μήτσος”, παρασύροντας τον ακροατή σε καταστάσεις ροκ, έως hard rock και… hard core.
Το πρώτο CD περιέχει τραγούδια που γράφτηκαν από το 1988 και μετά. Στο δεύτερο δίσκο υπάρχουν ηχογραφήσεις από συναυλίες. Προσωπικά, ψηφίζω Πουλικάκο. Με πείθει αυτή η “επέλαση -και όποιον πάρει ο χάρος”, καθώς και η αίσθηση του “χύμα”, που -βεβαίως- βρίσκεται υπό έλεγχο. Αυτό δεν σημαίνει ότι μια τόσο χαρακτηριστική δουλειά συγκινεί το σύνολο του αγοραστικού κοινού. Η έκδοση συνοδεύεται από CD-ROM που περιέχει τρία βιντεοκλίπ, καθώς και από ένθετο με στίχους, φωτογραφίες και σημειώματα.
- Ο Χάρβεϊ Γουάινσταϊν ξανά στο εδώλιο για βιασμό
- Το Ιράν καταγγέλλει τις ΗΠΑ για «σαφή διαστρέβλωση» έκθεσης του ΓΓ του ΟΗΕ στο Συμβούλιο Ασφαλείας
- Στα «ΝΕΑ» της Τετάρτης: Πιο ακριβή η εξαγορά πλασματικών
- Ουκρανία: Παιδί 8 ετών σκοτώθηκε σε επιδρομή ρωσικών drones
- Spotify: Η αναβάθμιση στις λίστες αναπαραγωγής – Μια νέα λειτουργία για τους χρήστες
- Γιορτή σήμερα 15 Απριλίου – Ποιοι γιορτάζουν | Εορτολόγιο
